Ανατολική Αττική
ΕΛΛΑΔΑΡοή ειδήσεων

21η Απριλίου: Εκδήλωση τιμής και μνήμης του συνδέσμου φυλακισθέντων και εξορισθέντων αντιστασιακών

Ήταν ξημερώματα της 21ης Απριλίου του 1967, όταν οι Έλληνες ξυπνούν από τον διαπεραστικό ήχο που αφήνουν οι ερπύστριες που γδέρνουν την άσφαλτο, από τα άρματα μάχης και τα στρατιωτικά οχήματα.

Κανείς δεν ξέρει ακόμα τι ακριβώς συμβαίνει… Στις 06:30 το πρωί το Εθνικό Ίδρυμα Ραδιοφωνίας αναγγέλλει πως τη διακυβέρνηση της χώρας αναλαμβάνει ο στρατός, η τριανδρία της Χούντας -Γεώργιος Παπαδόπουλος, Στυλιανός Παττακός και Νικόλαος Μακαρέζος. Μία ολόκληρη χώρα πιάνεται στον ύπνο. Στις 2 τα ξημερώματα οι άνδρες της Στρατιωτικής Αστυνομίας συλλαμβάνουν τον πρωθυπουργό Κανελλόπουλο, τον Παπαληγούρα, τον αρχηγό της Ένωσης Κέντρου, Γεώργιο Παπανδρέου, τον γιο του Ανδρέα, τον Αλευρά, τον Ηλιού και πολλά άλλα πρόσωπα της πολιτικής ζωής και της διανόησης, τον αρχηγό της Αστυνομίας Πόλεων και αρκετούς ανώτατους αξιωματικούς των Ενόπλων Δυνάμεων. Τη νύχτα της 21ης Απριλίου ξεκινά μία σκοτεινή περίοδος επτά ετών για τη χώρα, που αποτυπώνεται με τα πιο μελανά χρώματα στο βιβλίο της Ελληνικής Ιστορίας. Μια ολόκληρη χώρα πιάστηκε στον ύπνο.

Την ετήσια εκδήλωση τιμής και μνήμης για όσους φυλακίστηκαν, εξορίστηκαν, διώχθηκαν και για όσους έχασαν τη ζωή τους στα πέτρινα χρόνια της δικτατορίας, διοργάνωσε ο Σύνδεσμος Φυλακισθέντων και Εξορισθέντων Αντιστασιακών 1967-1974 στο πάρκο Ελευθερίας πρώην ΕΑΤ-ΕΣΑ.

Όπως επισημαίνει ο ΣΦΕΑ στη διακήρυξή του: «57 χρόνια από το χουντικό πραξικόπημα: Όχι στο φασισμό και τον πόλεμο.

“Πας κυκλοφορών μετά την δύσιν του ηλίου, θα πυροβολείται άνευ προειδοποιήσεως”.

Με αυτό το ανατριχιαστικό ραδιοφωνικό μήνυμα ξημέρωσε, πριν 57 χρόνια, η αποφράδα 21η Απριλίου 1967. Και η χούντα πραγματοποίησε την απειλή της να ‘πυροβολεί άνευ προειδοποιήσεως’, εκτελώντας εν ψυχρώ, ήδη πριν την απαγόρευση της κυκλοφορίας: την 24χρονη Μαρία Καλαβρού, τον 15χρονο Βασίλη Πεσλή, τον Μακρονησιώτη αντιστασιακό, Παναγιώτη Ελή. Οι θύτες-αξιωματικοί του στρατού πήραν και προαγωγή! Η ‘αναίμακτος’, κατά τους κομπασμούς των δικτατόρων, ‘εθνοσωτήριος επανάστασις’ ευθύνεται για 247 κατονομασμένες περιπτώσεις θανάτων.

Οι συλληφθέντες την πρώτη μέρα του πραξικοπήματος ανήλθαν σε όλη τη χώρα σε 8.270, άνδρες και γυναίκες. Στη συνέχεια οι 6.118 εξορίστηκαν στη Γυάρο και τη Λέρο. Από τη Βόρεια Ελλάδα εκτοπίστηκαν 1.467 άτομα, από τα οποία τα 500 περίπου προέρχονταν από τον Ν. Θεσσαλονίκης. Πολλοί από τους συλληφθέντες ήταν άρρωστοι και υπερήλικες, ενώ, αρκετοί που κρατήθηκαν σε αστυνομικά τμήματα, κακοποιήθηκαν άγρια.

Παραμένουν επίσης, 57 χρόνια μετά, ‘αταυτοποίητοι’ 16 νεκροί της εξέγερσης του Πολυτεχνείου και στην αφάνεια οι στρατιωτικοί και οι στρατιώτες που έχασαν τη ζωή τους ή τραυματίστηκαν, καθώς αντέδρασαν στο πραξικόπημα, αλλά και κατά το ‘βασιλικό πραξικόπημα-οπερέτα’ της 13ης Δεκεμβρίου 1967.

57 χρόνια μετά, τιμάμε την ιερή μνήμη των αγωνιστών και αγωνιστριών της αντιδικτατορικής αντίστασης που έπεσαν στο δίκαιο αγώνα, όσους και όσες χάσαμε πρόωρα από τα ανεπούλωτα τραύματα και τις κακουχίες της φυλακής και της εξορίας, αλλά και πρόσφατα, σε άνιση μάχη κι αγώνα, με ανήκεστα νοσήματα. Ο Σύνδεσμός μας εκφράζει τα ειλικρινή συλλυπητήριά του προς τις οικογένειές τους για την απώλειά τους».

Στην ίδια ανακοίνωση ο ΣΦΕΑ επισημαίνει: «Η δικτατορία δεν ήταν ‘κεραυνός εν αιθρία’ ή απλώς ‘η ανταρσία μιας ομάδας επίορκων αξιωματικών’. Αντίθετα, το καθεστώς των νικητών του εμφυλίου πολέμου (Παλάτι-Στρατός) ζέσταινε στον κόρφο του το ‘αυγό του φιδιού’ και λειτούργησε, τελικά, ως εκκολαπτική μηχανή της Χούντας. Μάλιστα το Σύνταγμα του 1952 προέβλεπε στο άρθρο 91 την επιβολή ‘καταστάσεως πολιορκίας’, δηλ. δικτατορίας με κοινοβουλευτικό μανδύα(!). Έτσι, ‘μετά τα Ιουλιανά του 1965, ο διάχυτος φόβος των κυρίαρχων τάξεων τις έκανε αντικειμενικά πρόθυμες να αποδεχτούν την αντικατάσταση του κοινοβουλευτικού καθεστώτος από ένα καθεστώς έκτακτης ανάγκης’, έγραψε ο αείμνηστος Αριστόβουλος Μάνεσης.

Το «πράσινο φως» για το πραξικόπημα άναψε στην Ουάσιγκτον το Φλεβάρη του 1967, καθώς η χώρα μας αποτέλεσε πειραματικό εργαστήρι του ‘Ψυχρού Πολέμου’ και προγεφύρωμα στρατηγικής σημασίας για τον έλεγχο των πετρελαίων της Μ. Ανατολής και την καταστολή των αντιιμπεριαλιστικών αραβικών κινημάτων. Οι ΗΠΑ δεν τηρούσαν απλώς ‘μια στάση ανοχής προς τους δικτάτορες’, όπως εξακολουθούν να γράφουν τα σχολικά βιβλία Ιστορίας. Ή ότι τάχα ‘αιφνιδιάστηκαν’ από το πραξικόπημα, όταν μόνο στο διάστημα από 19 Ιουνίου 1965 έως 23 Ιανουαρίου 1967 είχαν υποβληθεί από τη CIA τουλάχιστον 15 αναφορές για τη ‘δεξιά συνωμοτική ομάδα μέσα στο στρατό’ -όπως την χαρακτηρίζουν- με επώνυμες μάλιστα αναφορές στους πραξικοπηματίες και με την επισήμανση ότι ‘είχαν επαφή με τα ανάκτορα’. Αντίθετα, οι τότε κυβερνήσεις των ΗΠΑ συνέβαλαν με κάθε τρόπο στην επιβίωση του τυραννικού καθεστώτος.

Τα μηνύματα των πολιτικών αρχηγών.ΕΡΤ

Σχετικές αναρτήσεις

Ο Πέδρο Σάντσεθ όμηρος του εαυτού του.

lazaros lazaros

Eurovision 2024:Δήλωση χορευτών της Μαρίνας Σάττι – Είμαστε «Έλληνες Τούρκοι της Δυτικής Θράκης».

lazaros lazaros

Τμήματα της φρεγάτας Φορμίων παρέδωσαν στη Naval τα Ναυπηγεία Σαλαμίνας

lazaros lazaros