Η Ελληνική γλώσσα δεν είναι απλώς ένα μέσο επικοινωνίας. Είναι ιστορική συνέχεια, πολιτισμική ταυτότητα και πνευματικός άξονας του Ελληνισμού.
Όπως έχει τονίσει επανειλημμένα ο Γιώργος Μπαμπινιώτης, τα ελληνικά είναι η γλώσσα που μας ενώνει διαχρονικά, ουσιαστικά, βαθιά.
Μια μικρή γλώσσα με τεράστιο αποτύπωμα
Η Ελληνική ομιλείται σήμερα από σχετικά λίγους ανθρώπους σε σύγκριση με τις μεγάλες γλωσσικές υπερδυνάμεις του πλανήτη. Κι όμως, στέκεται ισότιμα δίπλα τους.
Η ισχύς μιας γλώσσας δεν μετριέται μόνο με τον αριθμό των ομιλητών της.
Μετριέται με το πολιτισμικό της βάθος και την επίδρασή της στη διαμόρφωση της παγκόσμιας σκέψης.
Η Ελληνική υπήρξε όχημα έκφρασης ενός πολιτισμού που σφράγισε την Ευρώπη και διά της Ευρώπης, τον κόσμο ολόκληρο.
Τα Αρχαία Ελληνικά διδάσκονται παγκοσμίως
Και αυτό δεν αποτελεί απλή τιμητική αναφορά. Τα Αρχαία Ελληνικά διδάσκονται μέχρι σήμερα σε πανεπιστήμια της Ευρώπης, των Ηνωμένων Πολιτειών, της Ασίας και της Αυστραλίας.
Διδάσκονται:
- Σε τμήματα Κλασικών Σπουδών
- Σε σχολές Φιλοσοφίας
- Σε Θεολογικές σχολές (λόγω της Καινής Διαθήκης)
- Σε προγράμματα Ιστορίας και Ανθρωπιστικών Σπουδών
Διότι τα πρωτότυπα κείμενα της αρχαιότητας δεν είναι απλώς ιστορικά μνημεία. Είναι τα θεμέλια της πολιτικής θεωρίας, της λογικής, της ηθικής φιλοσοφίας και της έννοιας της δημοκρατίας.
Η επιστημονική ορολογία της ιατρικής, της βιολογίας, της τεχνολογίας και των ανθρωπιστικών επιστημών στηρίζεται σε ελληνικές ρίζες.
Η αρχαία ελληνική δεν επιβιώνει από νοσταλγία. Επιβιώνει επειδή παραμένει απαραίτητη.
Γλώσσα συνέχειας και ενότητας
Όταν μιλάμε για τη γλώσσα που «μας ενώνει», μιλάμε για μια αδιάσπαστη αλυσίδα τριών και πλέον χιλιετιών.
Από τον Όμηρο έως τον Σεφέρη. Από τα αρχαία δράματα έως τη σύγχρονη ποίηση.
Η Ελληνική γλώσσα υπήρξε το σταθερό σημείο του Ελληνισμού σε περιόδους κατακτήσεων, διασποράς και κρίσεων. Μέσα από αυτήν διατηρήθηκε η συλλογική μνήμη.
Δεν πρόκειται απλώς για γραμματική και λεξιλόγιο. Πρόκειται για τρόπο σκέψης.
Η ευθύνη της εποχής μας
Σε έναν κόσμο γλωσσικής ομογενοποίησης, η καλλιέργεια της Ελληνικής γλώσσας δεν είναι ζήτημα εθνικής έπαρσης. Είναι ζήτημα πολιτισμικής αυτογνωσίας.
Η γλώσσα εξελίσσεται και οφείλει να εξελίσσεται. Αλλά η εξέλιξη χωρίς γνώση των ριζών οδηγεί σε απώλεια ταυτότητας.
Η Ελληνική άντεξε χιλιάδες χρόνια γιατί υπήρξε ζωντανή, δημιουργική και προσαρμοστική.
Υ.Σ:…
Η Ελληνική γλώσσα, παρότι ομιλείται από λίγους σε παγκόσμια κλίμακα, διαθέτει ανυπολόγιστη ιστορική και πνευματική βαρύτητα.
Τα Αρχαία Ελληνικά διδάσκονται διεθνώς γιατί αποτελούν κλειδί κατανόησης της ανθρώπινης σκέψης.
Δεν είναι απλώς η γλώσσα που μιλάμε.
Είναι η γλώσσα που μας ενώνει με το παρελθόν μας, με τον πολιτισμό μας και με το μέλλον μας.