Στην Κόρινθο μια 43χρονη γυναίκα έχασε τη ζωή της κάτω από ένα μπαλκόνι που κατέρρευσε.
Αλλά η πραγματική κατάρρευση δεν ήταν μόνο κατασκευαστική.
Ήταν θεσμική.
ΟΤΑΝ Η ΠΑΡΑΔΟΧΗ ΓΙΝΕΤΑΙ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ
Ο δήμαρχος αναγνώρισε δημόσια
– Ο χώρος δεν είχε επαρκή αποκλεισμό.
Αυτή η φράση δεν είναι απλώς μια διαπίστωση.
Είναι η περιγραφή του κενού που κόστισε μια ζωή.
Γιατί σε κάθε εργασία εντός πόλης, υπάρχει ένας κανόνας που δεν διαπραγματεύεται.
– Αν υπάρχει κίνδυνος, δεν υπάρχει πρόσβαση.
ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΣΕ
Η ευθύνη δεν σταματά σε έναν άνθρωπο. Απλώνεται σε ένα σύστημα που όφειλε να λειτουργήσει.
- Η Πολεοδομία εγκρίνει, αλλά οφείλει και να ελέγχει
- Η Επιθεώρηση Εργασίας επιβλέπει, αλλά οφείλει και να παρεμβαίνει
- Ο Δήμος γνωρίζει, αλλά οφείλει και να προστατεύει
- Οι ελεγκτικοί μηχανισμοί υπάρχουν, αλλά οφείλουν και να ενεργοποιούνται
Όταν όλοι αυτοί οι κρίκοι χαλαρώνουν, η ευθύνη δεν διαχέεται. Συσσωρεύεται.
ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΑΠΡΟΒΛΕΠΤΟ
Ένα παλιό κτίριο.
Εργασίες σε εξέλιξη.
Δημόσιος δρόμος.
Αυτό δεν είναι έκτακτο γεγονός..Είναι σενάριο υψηλού κινδύνου.Και στα σενάρια υψηλού κινδύνου, η πρόληψη δεν είναι επιλογή.
Είναι υποχρέωση.
ΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΠΟΥ ΑΛΛΑΖΕΙ ΤΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ
Αν ο χώρος ήταν αποκλεισμένος, η 43χρονη δεν θα βρισκόταν εκεί.
Αν δεν βρισκόταν εκεί θα ζούσε.
– Τόσο απλό.
– Τόσο σκληρό.
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΘΕΜΑ ΤΥΧΗΣ
Η «κακιά στιγμή» είναι η εύκολη απάντηση.
Εδώ δεν υπήρχε τύχη.
Υπήρχε:
- Ρίσκο
- Δραστηριότητα
- Απουσία προστασίας
Και αυτό δεν είναι ατύχημα.
Είναι αποτέλεσμα.
Υ.Γ….Οι πόλεις δεν κρίνονται από τα έργα που γίνονται.
Κρίνονται από το αν οι πολίτες μπορούν να περπατούν δίπλα τους… με ασφάλεια.
Όταν αυτό δεν ισχύει,τότε το πρόβλημα δεν είναι το έργο.
Είναι ο τρόπος που λειτουργεί το σύστημα.