Χιλιάδες πολίτες κατέκλυσαν τις νέες γέφυρες του Ελσίνκι που συνδέουν το κέντρο της φινλανδικής πρωτεύουσας με τις αναπτυσσόμενες παραθαλάσσιες περιοχές της πόλης, σε ένα από τα μεγαλύτερα έργα βιώσιμης αστικής μετακίνησης στη Βόρεια Ευρώπη.
Το έργο, το οποίο περιλαμβάνει νέες υποδομές για τραμ, πεζούς και ποδήλατα, αποτελεί μέρος ενός ευρύτερου σχεδίου μετατροπής του Ελσίνκι σε πόλη χαμηλών εκπομπών ρύπων, με περιορισμό της κυκλοφορίας αυτοκινήτων και ενίσχυση των δημόσιων μεταφορών και της μικροκινητικότητας.
Helsinki’s costly cycling push draws crowds – and criticism https://t.co/1bIxCXoyrW
— The Straits Times (@straits_times) May 13, 2026
Σύμφωνα με διεθνή μέσα, περισσότεροι από 50.000 πολίτες συμμετείχαν στις εκδηλώσεις εγκαινίων της νέας γέφυρας μήκους περίπου 1,2 χιλιομέτρων, η οποία θα χρησιμοποιείται αποκλειστικά από τραμ, ποδηλάτες και πεζούς.
Το συνολικό κόστος των έργων, μαζί με τις επεκτάσεις του δικτύου τραμ και τις παράλληλες γέφυρες, φέρεται να φθάνει τα 326 εκατομμύρια ευρώ — αριθμός που έχει προκαλέσει πολιτική και κοινωνική συζήτηση στη Φινλανδία.
Η δημοτική αρχή του Ελσίνκι υποστηρίζει ότι η στρατηγική αυτή αποτελεί επένδυση δεκαετιών, με στόχο τη μείωση της εξάρτησης από τα αυτοκίνητα, τη βελτίωση της ποιότητας ζωής και τη δημιουργία μιας πιο «ανθρώπινης πόλης».
Η φινλανδική πρωτεύουσα διαθέτει ήδη περίπου 1.300 χιλιόμετρα ποδηλατοδρόμων και θεωρείται μία από τις πιο οργανωμένες ευρωπαϊκές πόλεις στον τομέα της βιώσιμης κινητικότητας.
Ωστόσο, επικριτές του σχεδίου υποστηρίζουν ότι το κόστος είναι υπερβολικό για μια χώρα που αντιμετωπίζει οικονομικές πιέσεις και αυξημένο κόστος ζωής, ενώ επισημαίνουν ότι η χρήση ποδηλάτου δεν έχει αυξηθεί θεαματικά την τελευταία δεκαετία.
Σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία, το ποσοστό μετακινήσεων με ποδήλατο στο Ελσίνκι παραμένει περίπου μεταξύ 9% και 11% από το 2010, παρά τις συνεχείς επενδύσεις στις υποδομές.
Η συζήτηση πλέον ξεπερνά τα όρια της Φινλανδίας και αγγίζει πολλές ευρωπαϊκές πόλεις που προσπαθούν να ισορροπήσουν ανάμεσα: στην πράσινη μετάβαση,
στο αυξανόμενο κόστος μεγάλων έργων,
στην κυκλοφοριακή πίεση,
και στην κοινωνική αποδοχή των περιορισμών για τα αυτοκίνητα.
Υ.Γ..Για τους υποστηρικτές του σχεδίου, το Ελσίνκι χτίζει το μοντέλο της πόλης του μέλλοντος.
Για τους επικριτές, όμως, η Ευρώπη κινδυνεύει να επενδύει τεράστια ποσά σε «βιτρίνες βιωσιμότητας» χωρίς αντίστοιχη κοινωνική και οικονομική απόδοση.