Υπάρχουν στιγμές στην Ιστορία που ακόμη και τα αρχεία μοιάζουν να αρνούνται να χωρέσουν αυτό που συνέβη.
Και όμως, στις 23 Δεκεμβρίου 1924, οι The New York Times δημοσίευσαν ένα κείμενο με τίτλο «Yarn of a Cargo of Human Bones», καταγράφοντας μια υπόθεση που προκαλεί σοκ μέχρι σήμερα.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, πλοίο με Βρετανική σημαία και όνομα «Zan» μετέφερε περίπου 400 τόνους ανθρώπινων οστών από τα Μουδανιά της Μικράς Ασίας προς τη Μασσαλία για «Βιομηχανική Χρήση».
Το ίδιο ρεπορτάζ ανέφερε ότι στη Μασσαλία επικρατούσε αναστάτωση, καθώς κυκλοφορούσαν πληροφορίες πως τα οστά προέρχονταν από τα θύματα των σφαγών της Μικράς Ασίας.
Νήμα από ένα φορτίο από ανθρώπινα οστά.

Η υπόθεση δεν έμεινε μόνο στον Αμερικανικό Τύπο. Γαλλικές εφημερίδες της εποχής μιλούσαν για «Πένθιμο Φορτίο», ενώ μεταγενέστερες Ελληνικές ιστορικές έρευνες συνέδεσαν το περιστατικό με τα αμέτρητα άταφα θύματα των διωγμών σε βάρος Ελλήνων και Αρμενίων μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή.


Ο ιστορικός Βλάσης Αγτζίδης
Σύμφωνα με παρουσιάσεις και αναφορές του βιβλίο του Μεταξύ Σεβρών και Λωζάννης. Πλευρές της Μικρασιατικής Τραγωδίας περιλαμβάνεται ειδική ενότητα με τίτλο:
«Το τέλος της τραγωδίας: Όταν τα οστά των θυμάτων έγιναν εμπορεύσιμη ύλη»
έχει καταγράψει ότι το φορτίο αντιστοιχούσε περίπου σε λείψανα 50.000 ανθρώπων, ενώ αναφορές της εποχής κάνουν λόγο για μεταφορά μέσω Θεσσαλονίκης και κάποιες αναταραχές πριν το πλοίο συνεχίσει για τη Γαλλία.
Πούλησαν οι Κεμαλιστές τα σώματα Ελλήνων και Αρμενίων για βιομηχανική χρήση

Το γεγονός αποκτά ακόμη βαρύτερη ιστορική διάσταση επειδή συνέβη μόλις δύο χρόνια μετά την κατάρρευση του Μικρασιατικού μετώπου και μέσα σε μια περίοδο όπου δεκάδες χιλιάδες Έλληνες του Πόντου και της Ιωνίας παρέμεναν αγνοούμενοι ή άταφοι.
Η Γενοκτονία των Ποντίων και οι διωγμοί των χριστιανικών πληθυσμών της Μικράς Ασίας δεν αποτελούν πλέον μόνο μνήμη προσφύγων και οικογενειακών αφηγήσεων. Διπλωματικά έγγραφα, Αμερικανικές αποστολές, ξένοι ανταποκριτές και διεθνείς ιστορικές μελέτες έχουν καταγράψει πορείες θανάτου, τάγματα εργασίας, εκτοπισμούς, λιμούς και μαζικές σφαγές.
Μικρασιατική Τραγωδία: Oι έμποροι Κεμαλιστές, οι αγοραστές Γάλλοι, οι μεταφορείς Βρετανοί…

Μέσα σε αυτό το ιστορικό περιβάλλον, το «Φορτίο Οστών» του 1924 παραμένει μία από τις πιο ανατριχιαστικές και σκοτεινές υποθέσεις της μεταοθωμανικής περιόδου.

Και ίσως αυτό να είναι το πιο βαρύ κομμάτι της υπόθεσης.
Ότι έναν αιώνα μετά, η Ιστορία εξακολουθεί να ψάχνει δικαίωση για ανθρώπους που δεν πρόλαβαν ούτε τάφο να έχουν δεν το χωράει ο ανθρώπινος σπαραγμός δεν χωράει ο ανθρώπινος νους τέτοια φρίκη


