Η Ιβηρική Χερσόνησος αναπτύσσεται, προσελκύει επενδύσεις, εκατομμύρια τουρίστες και νέους κατοίκους. Πίσω όμως από τη βιτρίνα της οικονομικής ανόδου, Πορτογαλία και Ισπανία βρίσκονται αντιμέτωπες με μία από τις βαθύτερες στεγαστικές κρίσεις στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Στις δύο χώρες λείπουν συνολικά περισσότερες από ένα εκατομμύριο κατοικίες, καθώς η κατασκευή νέων σπιτιών δεν κατάφερε να ακολουθήσει την αύξηση του πληθυσμού και τη δημιουργία νέων νοικοκυριών.
Portugal and Spain struggle as EU housing black spots https://t.co/wtjvlPzq16
— Financial Times (@FT) August 17, 2026
Στην Πορτογαλία, μεταξύ 2021 και 2025, κατασκευάστηκαν περίπου 300.000 λιγότερες κατοικίες από όσες απαιτούσαν οι πραγματικές ανάγκες της χώρας.
Το έλλειμμα αντιστοιχεί στο 6,6% των νοικοκυριών, όταν ο μέσος όρος στην Ευρωζώνη βρίσκεται μόλις στο 0,5%.
Στην Ισπανία η Τράπεζα της χώρας ανεβάζει το στεγαστικό έλλειμμα στις 750.000 κατοικίες.
Από το 2021 δημιουργήθηκαν περίπου 1,2 εκατομμύρια νέα νοικοκυριά, αλλά ολοκληρώθηκαν μόλις 474.000 σπίτια.
Η έλλειψη προσφοράς έστειλε τις τιμές στα ύψη.
Στην Πορτογαλία οι τιμές των κατοικιών αυξήθηκαν κατά 17,8% μέσα σε έναν χρόνο η μεγαλύτερη άνοδος σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Από το 2015 έως το 2025, η συνολική αύξηση έφτασε το 169%, μετατρέποντας την απόκτηση στέγης σε άπιαστο όνειρο για χιλιάδες νέους και οικογένειες.
Παρόμοια είναι η εικόνα στη Μαδρίτη, στη Βαρκελώνη, στη Λισαβόνα, στο Πόρτο και στις τουριστικές περιοχές.
Οι μισθοί δεν ακολούθησαν την εκτόξευση των ενοικίων και των τιμών πώλησης, με αποτέλεσμα εργαζόμενοι να εκτοπίζονται από τις πόλεις στις οποίες εργάζονται.
Spain and Portugal are stepping up scrutiny of their soaring property markets amid early signs of overheating, but supervisors are unlikely to intervene heavily yet, with the market some way from resembling past boom and busts. More here: https://t.co/IAUArf9GDc
— Reuters Business (@ReutersBiz) July 6, 2026
Η ισχυρή μετανάστευση αύξησε απότομα τον αριθμό των νοικοκυριών, ενώ οι εύποροι ξένοι αγοραστές και τα επενδυτικά προγράμματα ενίσχυσαν τη ζήτηση για ακίνητα υψηλότερης αξίας.
Την ίδια στιγμή, η μεγάλη εξάπλωση των βραχυχρόνιων μισθώσεων αφαίρεσε χιλιάδες σπίτια από τη μακροχρόνια αγορά, ιδιαίτερα στα τουριστικά κέντρα.
Ένα σπίτι που μπορούσε να στεγάσει μία οικογένεια
έγινε τουριστικό κατάλυμα, επειδή αποφέρει μεγαλύτερο κέρδος.
Το αποτέλεσμα είναι ορατό στη Λισαβόνα, στο Πόρτο, στη Μαδρίτη, στη Βαρκελώνη και στις μεγάλες τουριστικές περιοχές: οι επισκέπτες βρίσκουν κατάλυμα για λίγες ημέρες, αλλά οι εργαζόμενοι δεν βρίσκουν σπίτι για να ζήσουν.
Το βασικό πρόβλημα, ωστόσο, βρίσκεται στην προσφορά.
Η γραφειοκρατία, οι πολυετείς καθυστερήσεις στις αδειοδοτήσεις, το αυξημένο κόστος κατασκευής, η έλλειψη εργατικών χεριών και ο περιορισμένος αριθμός κοινωνικών κατοικιών δεν επέτρεψαν στην οικοδομή να καλύψει τις ανάγκες.
Spain is rolling out a €9 billion climate social plan — focused on affordable housing and sustainable mobility.
The government aims to submit it to Brussels before the end of the year.https://t.co/jMHGIqkfS0— euronews (@euronews) May 25, 2026
Η ισπανική κυβέρνηση ενέκρινε στεγαστικό πρόγραμμα ύψους 7 δισ. ευρώ για την περίοδο 2026 – 2030, τριπλασιάζοντας τις δημόσιες επενδύσεις στον συγκεκριμένο τομέα.
Περίπου το 40% των χρημάτων προορίζεται για την αύξηση του δημόσιου αποθέματος κατοικιών, ενώ προβλέπονται ανακαινίσεις και ενισχύσεις για νέους ενοικιαστές και αγοραστές.
Η εφαρμογή του σχεδίου, όμως, κινδυνεύει να σκοντάψει στις πολιτικές αντιπαραθέσεις και στην κατανομή των αρμοδιοτήτων μεταξύ της κεντρικής κυβέρνησης και των περιφερειών.
Η Πορτογαλία, από την πλευρά της, επιχειρεί να επιταχύνει τις αδειοδοτήσεις, να μειώσει τη φορολογική επιβάρυνση στην οικοδομή και να επαναφέρει στη μακροχρόνια μίσθωση περίπου 250.000 κενές κατοικίες.
Υ.Γ…Η στεγαστική κρίση στην Ιβηρική αποκαλύπτει τη μεγάλη αντίφαση της Ευρωπαϊκής ανάπτυξης
Οι πόλεις προσελκύουν τουρισμό, επενδύσεις και εργατικό δυναμικό, αλλά δεν διαθέτουν πλέον αρκετές προσιτές κατοικίες για τους ανθρώπους που τις κρατούν σε λειτουργία.
Η οικονομία μπορεί να μεγαλώνει και οι αριθμοί να ευημερούν.
Όταν, όμως, ο εργαζόμενος δεν μπορεί να πληρώσει το ενοίκιο και ο νέος δεν μπορεί να εγκαταλείψει το πατρικό του σπίτι, η ανάπτυξη παύει να είναι επιτυχία και μετατρέπεται σε κοινωνικό αδιέξοδο.