Οι Ελβετοί ψηφοφόροι εμφανίζονται έτοιμοι να απορρίψουν την πρόταση για αυστηρότερη εφαρμογή της ουδετερότητας της χώρας. Σύμφωνα με τη δημοσκόπηση που πραγματοποιήθηκε για τις εφημερίδες 20 Minuten και Tamedia, το 62% των 13.154 ερωτηθέντων τάσσεται κατά της πρωτοβουλίας, ενώ το 32% δηλώνει ότι θα ψηφίσει υπέρ.
Η αντίθεση στην πρωτοβουλία ενισχύεται όσο πλησιάζει το δημοψήφισμα της 27ης Σεπτεμβρίου.
Σε προηγούμενη δημοσκόπηση του Ιουνίου, το 54% τασσόταν κατά και το 34% υπέρ. Τη μεγαλύτερη στήριξη συγκεντρώνει μεταξύ των ψηφοφόρων του δεξιού Ελβετικού Λαϊκού Κόμματος.
🗳 On 27 September, Swiss voters will decide on two proposals:
➡ Neutrality initiative
➡ Food initiative#CHvote https://t.co/gUARrPTlsB— Swiss Federal Government (@SwissGov) July 28, 2026
ΤΙ ΠΡΟΒΛΕΠΕΙ Η ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ
Η Πρωτοβουλία Ουδετερότητας ζητά να προστεθεί στο Ελβετικό Σύνταγμα νέο άρθρο, σύμφωνα με το οποίο η ουδετερότητα της χώρας θα είναι μόνιμη και ένοπλη.
Η Ελβετία δεν θα μπορεί να συμμετέχει ούτε να συνεργάζεται με στρατιωτική ή αμυντική συμμαχία, εκτός εάν δεχθεί επίθεση ή υπάρχουν προετοιμασίες για επίθεση εναντίον της.
Η πρόταση προβλέπει επίσης ότι η Ελβετία δεν θα συμμετέχει σε ένοπλες συγκρούσεις μεταξύ τρίτων χωρών και δεν θα επιβάλλει κυρώσεις εναντίον των εμπόλεμων μερών.
Εξαιρούνται οι κυρώσεις που αποφασίζονται από τον ΟΗΕ και τα μέτρα για την αποτροπή της παράκαμψης τους.
Οι υποστηρικτές της πρωτοβουλίας ζητούν επίσης να χρησιμοποιεί η Ελβετία την ουδετερότητά της για να ενισχύει τον ρόλο της ως μεσολαβήτριας και να συμβάλλει στην πρόληψη και στην επίλυση διεθνών συγκρούσεων.
The neutrality initiative, if approved by Swiss voters in September, would give the country little or no room for manoeuvre on economic sanctions. Do sanctions really violate neutrality? 👇https://t.co/hD0kFxqZ3W
— swissinfo.ch (@swissinfo_en) July 31, 2026
Will be interesting to see the results of the Swiss referendum on neutrality. https://t.co/20SDQACZPY
— Dan O’Brien (@danobrien20) July 31, 2026
Μετά τη Ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, το Ομοσπονδιακό Συμβούλιο αποφάσισε να υιοθετήσει το μεγαλύτερο μέρος των κυρώσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά της Ρωσίας.
Η Ελβετική κυβέρνηση έχει σήμερα τη δυνατότητα να εξετάζει κατά περίπτωση εάν θα υιοθετήσει πλήρως, μερικώς ή τροποποιημένα μέτρα της ΕΕ, του ΟΑΣΕ ή βασικών εμπορικών εταίρων.
Η Ρωσική εισβολή αναζωπύρωσε τη συζήτηση γύρω από τα όρια της ελβετικής ουδετερότητας.
Οι υποστηρικτές της πρωτοβουλίας θεωρούν ότι οι κυρώσεις κατά της Μόσχας και η στενότερη συνεργασία με το ΝΑΤΟ απομάκρυναν τη Βέρνη από την παραδοσιακή της πολιτική.
Swiss government rejects rigid interpretation of neutrality ahead of referendum https://t.co/TBvDXvt5Nh
— . (@STForeignDesk) August 11, 2026
Η ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΛΒΕΤΙΚΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ
Το Ομοσπονδιακό Συμβούλιο και το Κοινοβούλιο απορρίπτουν την πρωτοβουλία, χωρίς να προτείνουν εναλλακτικό σχέδιο.
Υποστηρίζουν ότι η Ελβετία είναι ήδη μόνιμα ουδέτερη, δεν συμμετέχει στο ΝΑΤΟ ή σε πολέμους τρίτων κρατών και εφαρμόζει υποχρεωτικά τις κυρώσεις του ΟΗΕ.
Η κυβέρνηση προειδοποιεί ότι η πρόταση θα περιορίσει την ευελιξία της εξωτερικής πολιτικής και θα εμποδίσει τη συνεργασία σε ζητήματα ασφάλειας.
Επισημαίνει ότι η Ελβετία δεν μπορεί να περιμένει μέχρι να δεχθεί επίθεση για να αρχίσει να συνεργάζεται με άλλες χώρες ή αμυντικούς οργανισμούς.
Ο υπουργός Εξωτερικών Ινιάτσιο Κασίς υπογράμμισε ότι το δημοψήφισμα δεν αφορά το εάν ή Ελβετία θα παραμείνει ουδέτερη.
Ο Όπως ανέφερε, η χώρα ήταν, είναι και θα παραμείνει ουδέτερη.
Το ερώτημα είναι εάν χρειάζεται μια νέα και περισσότερο περιοριστική μορφή ουδετερότητας.
Swiss voters look set to reject next month proposals for a tighter definition of neutrality that would prevent the country from issuing economic sanctions or cooperating with NATO, according to a poll https://t.co/GVbiBCYx1d
— Reuters (@Reuters) August 19, 2026
ΕΛΒΕΤΙΑ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΟΥΔΕΤΕΡΟΤΗΤΑ.Ο ΡΟΛΟΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ.
Η ουδετερότητα της Ελβετίας έχει βαθιές ιστορικές ρίζες και συνδέεται άμεσα με τον Ιωάννη Καποδίστρια, πολύ πριν εκείνος γίνει ο πρώτος Κυβερνήτης της Ελλάδας.
Το 1813 ο τσάρος Αλέξανδρος Α΄ ανέθεσε στον Καποδίστρια να μεταβεί στην Ελβετία και να συμβάλει στη δημιουργία ενός βιώσιμου, σχετικά ανεξάρτητου και ουδέτερου κράτους.
Ο Κερκυραίος διπλωμάτης παρέμεινε εκεί
από τον Νοέμβριο του 1813 έως τον Σεπτέμβριο του 1814.
Η χώρα βρισκόταν τότε βαθιά διαιρεμένη και στα πρόθυρα εμφύλιας σύγκρουσης.
Ο Καποδίστριας κατόρθωσε να φέρει πιο κοντά τα αντιμαχόμενα καντόνια και συνέταξε σχέδια συνταγματικών κειμένων, αποφάσεις και επιστολές που έθεσαν τις βάσεις για τη θεσμική αναδιοργάνωση της Ελβετικής Συνομοσπονδίας.
Στο Συνέδριο της Βιέννης συνεργάστηκε στενά με τον Ελβετό πολιτικό και διπλωμάτη Σαρλ Πικτέ ντε Ροσμόν για την προώθηση των ελβετικών συμφερόντων.
Κατά τη Δεύτερη Διάσκεψη Ειρήνης του Παρισιού το 1815, ο Πικτέ συνέταξε, κατόπιν αιτήματος του Καποδίστρια, τη διακήρυξη για τη μόνιμη ουδετερότητα της Ελβετίας.
Ο Καποδίστριας τη διαβίβασε στους ανώτατους εκπροσώπους των συμμαχικών δυνάμεων και συνέβαλε αποφασιστικά στην αποδοχή της.
Στις 20 Νοεμβρίου 1815 οι μεγάλες Ευρωπαϊκές δυνάμεις αναγνώρισαν επίσημα τη μόνιμη ουδετερότητα της Ελβετίας και εγγυήθηκαν την ακεραιότητα και το απαραβίαστο του εδάφους της.
Περισσότερα από δύο αιώνες μετά τη διεθνή αναγνώριση της Ελβετικής ουδετερότητας, οι πολίτες καλούνται να αποφασίσουν εάν η χώρα θα απαγορεύεται να συνεργάζεται με στρατιωτικές συμμαχίες και να επιβάλλει κυρώσεις στα εμπόλεμα κράτη, εκτός από εκείνες που αποφασίζει ο ΟΗΕ.