Η Ευρώπη μιλά για ευημερία, η Ελλάδα για ανάπτυξη και οι συνταξιούχοι εξακολουθούν να μετρούν πόσα χρήματα απομένουν μέχρι την επόμενη πληρωμή. Ανάμεσα στις κυβερνητικές ανακοινώσεις και στην καθημερινότητα υπάρχει μια απόσταση που μετριέται στο ταμείο του σούπερ μάρκετ, στον λογαριασμό του ρεύματος και στο φαρμακείο.
Ο Παναγιώτης Μπρόφας, από το Κίνημα Συνταξιούχων, χαρακτηρίζει «ψίχουλα» τα ποσά που καταβλήθηκαν ως αναδρομικά και επαναφέρει τις διεκδικήσεις για αποκατάσταση των απωλειών των συνταξιούχων. Η παρέμβασή του θέτει ξανά το ουσιαστικό ερώτημα: πόσο απέχουν όσα καταβάλλονται από όσα περιμένουν οι άνθρωποι που εργάστηκαν και πλήρωσαν εισφορές επί δεκαετίες.
Τα αναδρομικά αφορούν εκκρεμότητες του παρελθόντος. Οι ετήσιες αυξήσεις αφορούν το εισόδημα από εδώ και πέρα.
Η καταβολή των πρώτων και η ανακοίνωση των δεύτερων δεν αρκούν από μόνες τους για να αποδείξουν ότι αποκαταστάθηκε η αγοραστική δύναμη των συνταξιούχων.
Για το 2027, η πρόβλεψη που συνοδεύει το προσχέδιο του προϋπολογισμού είναι αύξηση 2,8% στις κύριες συντάξεις.
Παράλληλα, προβλέπεται ετήσια ενίσχυση 400 ευρώ από τον Νοέμβριο του 2026 για τους δικαιούχους. Πρόκειται για διαφορετικές παρεμβάσεις, που πρέπει να κρίνονται με βάση το πραγματικό όφελος που αφήνουν.
Τι σημαίνει όμως το 2,8% στην πράξη; Σε ποσό σύνταξης 800 ευρώ επί του οποίου εφαρμόζεται η αύξηση, αντιστοιχεί σε 22,40 ευρώ τον μήνα. Στα 1.000 ευρώ, σε 28 ευρώ. Και αυτά πριν από τις κρατήσεις.
Κάθε επιπλέον ευρώ έχει σημασία. Αλλά το αν επαρκεί κρίνεται απέναντι στις ανάγκες ενός ολόκληρου μήνα. Αντίστοιχα, μια ετήσια ενίσχυση 400 ευρώ αντιστοιχεί αριθμητικά σε περίπου 33 ευρώ τον μήνα, χωρίς να αποτελεί μηνιαία αύξηση της σύνταξης.
Από το 2027 αναμένεται επίσης να σταματήσει ο συμψηφισμός των αυξήσεων με την προσωπική διαφορά. Αυτό επιτρέπει να περάσουν οι νέες αυξήσεις και στην καταβολή συνταξιούχων που μέχρι σήμερα έβλεπαν το όφελος να απορροφάται. Η αλλαγή έχει σημασία, αλλά δεν συνεπάγεται αναδρομική επιστροφή των αυξήσεων που συμψηφίστηκαν τα προηγούμενα χρόνια.
Η Ευρωπαϊκή εικόνα δείχνει ότι το πρόβλημα ξεπερνά τα Ελληνικά σύνορα.
Σύμφωνα με τη Eurostat, το 17,6% των συνταξιούχων στην ΕΕ βρισκόταν το 2025 σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού. Περισσότεροι από ένας στους έξι.
Πίσω από το ποσοστό βρίσκονται άνθρωποι για τους οποίους μια έκτακτη δαπάνη μπορεί να ανατρέψει ολόκληρο τον μηνιαίο προγραμματισμό.
𝐊𝐞𝐲 𝐟𝐢𝐠𝐮𝐫𝐞𝐬 𝐨𝐧 𝐄𝐮𝐫𝐨𝐩𝐞𝐚𝐧 𝐥𝐢𝐯𝐢𝐧𝐠 𝐜𝐨𝐧𝐝𝐢𝐭𝐢𝐨𝐧𝐬 – 𝟐𝟎𝟐𝟔 𝐞𝐝𝐢𝐭𝐢𝐨𝐧 📖🏘
🔎Explore statistics about income distribution and social and financial disparities, work intensity and childcare, and living conditions.
➡️https://t.co/4JZnKjQ3rc https://t.co/0M9J20Sh3r
— EU_Eurostat (@EU_Eurostat) September 17, 2026
Την ίδια ώρα, η Ένωση διαθέτει μέσω του SAFE δυνατότητα δανειοδότησης έως 150 δισ. ευρώ για αμυντικές επενδύσεις και κοινές προμήθειες.
Πρόκειται για δάνεια προς κράτη και όχι για χρήματα που αφαιρούνται αυτομάτως από τις συντάξεις.
Ωστόσο, το πολιτικό ερώτημα παραμένει με ποια αποφασιστικότητα κινητοποιείται η Ευρώπη για την προστασία των ηλικιωμένων από την οικονομική ανασφάλεια;
Close to €20bn of the European Union’s SAFE defence-loan capacity could return to the table for a second allocation round after Hungary and Italy reduced the amounts they intend to borrow under the €150bn programme.
#EUToday #DefenceMatters
https://t.co/wxRTvKR79X— EU today (@EU_today) September 27, 2026
Υ.Γ…Η ασφάλεια μιας κοινωνίας περιλαμβάνει
και τη δυνατότητα ενός ηλικιωμένου να ζεστάνει
το σπίτι του, να αγοράσει τα φάρμακά του και να τραφεί αξιοπρεπώς.
Η πράσινη μετάβαση οφείλει να αποδεικνύει το κοινωνικό της όφελος με προσιτή ενέργεια για τα νοικοκυριά.
Στην Ελλάδα, η ευθύνη είναι συγκεκριμένη.
Οι συνταξιούχοι δικαιούνται καθαρές απαντήσεις για τις εκκρεμότητές τους, έγκαιρες πληρωμές και ουσιαστική προστασία του εισοδήματός τους.Η υπομονή τους δεν μπορεί να αποτελεί μόνιμη παραδοχή της οικονομικής πολιτικής.
Οι άνθρωποι που εργάστηκαν μια ζωή δεν μπορούν να περνούν τα γηρατειά τους περιμένοντας την επόμενη εξαγγελία.