Στην περιοχή της Καστοριάς καλλιεργείται ένα από τα πιο ιδιαίτερα και ποιοτικά προϊόντα της ελληνικής γης:
Το αναρριχώμενο ή αλλιώς καλαμωτό φασόλι.
Μια παραδοσιακή καλλιέργεια που στηρίζεται σε ξύλινους πασσάλους τα λεγόμενα «καλάμια» και απαιτεί ιδιαίτερη φροντίδα, υπομονή και πολλή χειρωνακτική εργασία.
Σήμερα, οι παραγωγοί της Καστοριάς θεωρούνται ουσιαστικά οι τελευταίοι στην Ευρώπη που συνεχίζουν να καλλιεργούν σε μεγάλη κλίμακα αυτόν τον παραδοσιακό τρόπο παραγωγής.
Πρόκειται για μια καλλιέργεια που συνδυάζει γνώση δεκαετιών, τοπική παράδοση και ιδιαίτερες εδαφοκλιματικές συνθήκες, οι οποίες δίνουν στα φασόλια της περιοχής τη χαρακτηριστική γεύση και ποιότητά τους.
Ωστόσο, η συνέχιση αυτής της καλλιέργειας βρίσκεται πλέον σε οριακό σημείο. Το αυξημένο κόστος παραγωγής, η άνοδος των τιμών στα λιπάσματα και στα καύσιμα, αλλά και οι γενικότερες πιέσεις στον αγροτικό τομέα έχουν δημιουργήσει ένα ασφυκτικό περιβάλλον για τους καλλιεργητές.
Όπως αναφέρουν οι ίδιοι οι παραγωγοί, πριν από λίγα χρόνια η καλλιέργεια των αναρριχώμενων φασολιών στην Καστοριά ξεπερνούσε τα 14.000 στρέμματα.
Σήμερα η έκταση έχει μειωθεί σχεδόν στο μισό και η τάση παραμένει πτωτική, καθώς όλο και λιγότεροι αγρότες αποφασίζουν να συνεχίσουν μια καλλιέργεια που απαιτεί μεγάλες επενδύσεις και έντονη προσωπική εργασία.
Παράλληλα, προβλήματα όπως οι Ελληνοποιήσεις εισαγόμενων προϊόντων και η έλλειψη σύγχρονων υποδομών πιέζουν ακόμη περισσότερο τον κλάδο, δημιουργώντας συνθήκες αθέμιτου ανταγωνισμού στην αγορά.
Και όμως, τα φασόλια της Καστοριάς εξακολουθούν να θεωρούνται από τα καλύτερα της Ευρώπης.
Η ποιότητά τους, η θρεπτική τους αξία και η ιδιαίτερη γεύση τους τα κάνουν περιζήτητα τόσο στην ελληνική αγορά όσο και στο εξωτερικό.
Υ.Σ:..Το μεγάλο ερώτημα όμως παραμένει:
θα συνεχίσουν να υπάρχουν οι άνθρωποι που τα καλλιεργούν;
Γιατί όταν μειώνονται οι παραγωγοί, δεν χάνεται μόνο ένα προϊόν. Χάνεται μια ολόκληρη αγροτική παράδοση που κρατά ζωντανή την ταυτότητα της ελληνικής υπαίθρου.