Η παραμονή νεκρού ζώου σε αστικό ιστό δεν είναι απλώς θέμα φιλοζωίας.
Είναι ζήτημα δημόσιας υγείας και υγειονομικής διαχείρισης.
Ο Νόμος 4830/2021 για την ευζωία των ζώων συντροφιάς προβλέπει σαφείς ευθύνες των Δήμων για τη διαχείριση αδέσποτων ζώων ζωντανών ή νεκρών.
Η απομάκρυνση και υγειονομική διαχείριση δεν είναι «προαιρετική». Είναι υποχρέωση.
Και όμως:
• 48 ώρες μετά, το ζώο παραμένει εκεί.
• Καμία δημόσια ενημέρωση.
• Καμία ανάληψη ευθύνης.
Ο Σκύλος Δεν Είχε Τσίπ. Ο Δήμος Έχει Ευθύνη.
Ο σκύλος ελέγχθηκε από εθελοντή και δεν έφερε ηλεκτρονική σήμανση.
Αυτό όμως δεν απαλλάσσει κανέναν.
Αντίθετα, γεννά ερωτήματα προς τη Δήμαρχο Ραφήνας – Πικερμίου και τον αρμόδιο Αντιδήμαρχο Πολιτικής Προστασίας και Καθαριότητας:
• Υπάρχει καταγεγραμμένο πρόγραμμα διαχείρισης αδέσποτων;
• Υπάρχει σύμβαση με εταιρεία περισυλλογής;
• Υπάρχει γραμμή άμεσης παρέμβασης;
• Υπάρχει στοιχειώδης μηχανισμός ανταπόκρισης;
Ή μήπως η διοίκηση λειτουργεί μόνο με ανακοινώσεις και φωτογραφίες;
Πολιτισμός Δεν Είναι Οι Δηλώσεις.Είναι Η Πράξη
Ο τρόπος που μια κοινωνία διαχειρίζεται τα ζώα της είναι δείκτης πολιτισμού.
Ο τρόπος που μια δημοτική αρχή διαχειρίζεται μια απλή υποχρέωση είναι δείκτης διοικητικής επάρκειας.
Δύο 24ωρα αδράνειας δεν είναι καθυστέρηση.
Είναι αδιαφορία.
Και η αδιαφορία, όταν εκτίθεται σε δημόσιο χώρο, μετατρέπεται σε πολιτικό γεγονός.
Τα Ερωτήματα Είναι Πλέον Δημόσια
Ο Δήμος Ραφήνας – Πικερμίου οφείλει να απαντήσει:
1. Γιατί δεν απομακρύνθηκε άμεσα το νεκρό ζώο;
2. Ο αρμόδιος Αντιδήμαρχος Πολιτικής Προστασίας και Καθαριότητας ενημερώθηκε; Αν ναι, γιατί δεν υπήρξε άμεση μέριμνα;
3. Υπάρχει επίσημη καταγραφή του συμβάντος;
4. Πότε θα αποκατασταθεί η εικόνα και θα διασφαλιστεί ότι δεν θα επαναληφθεί;
Η σιωπή δεν είναι λύση.
Είναι επιβεβαίωση.
Υ.Σ:…Καλή Σαρακοστή Με Λιγότερη Υποκρισία
Η περίοδος της Σαρακοστής μιλά για εγκράτεια και αυτοκριτική.
Ίσως είναι η κατάλληλη στιγμή για μια δημοτική αρχή να κάνει το ίδιο.