Κοιτάξου στον καθρέφτη
Τι οδήγησε τα παιδιά μας στη βία;
Γιατί μικρά παιδιά υιοθετούν επιθετικές και κακοποιητικές συμπεριφορές;
Αν ψάξουμε την απάντηση, δεν βρίσκεται στα παιδιά, αλλά σε εμάς, στη γενιά που τα διαπαιδαγωγεί. Στη γενιά των ανεκπλήρωτων προσδοκιών και του θυμού.
Η βία που βλέπουμε σήμερα στις σχολικές αίθουσες δεν είναι μεμονωμένο φαινόμενο.
Είναι η αντανάκλαση μιας κοινωνίας που συστηματικά αδιαφορεί. Η κατάσταση έχει ήδη αρχίσει να ξεφεύγει.
Οι επιθέσεις κατά των εκπαιδευτικών από μαθητές αρχίζουν να γίνονται πολύ συχνές για να μην είναι ανησυχητικές.
Η εκπαιδευτικός που υπέστη επιθέσεις από ανήλικους μαθητές και κατέληξε να χάνει τη ζωή της δεν ήταν η πρώτη και δεν θα είναι η τελευταία.
Κάθε περιστατικό δεν αφορά μόνο το θύμα, αφορά όλους μας. Η αδράνεια των θεσμών και η έλλειψη έγκαιρης παρέμβασης αφήνουν τα παιδιά χωρίς όρια και τους δασκάλους εκτεθειμένους.
Η ρίζα όμως βρίσκεται βαθύτερα.
Τα παιδιά καθρεφτίζουν τα πρότυπα και τα συναισθήματα που εισπράττουν στο σπίτι.
Μια γενιά με πολλά δικαιώματα και λίγες υποχρεώσεις, που είδε τις προσδοκίες της να καταρρέουν, μεταφέρει στα παιδιά της περισσότερο θυμό παρά αξίες.
Τα παιδιά μας δεν έχουν φίλτρα. Γίνονται αυτό που τους δείχνουμε.
Αν θέλουμε αλλαγή, ας ξεκινήσουμε από εμάς. Κοιτάξου στον καθρέφτη.
Τα παιδιά που βλέπεις μπροστά σου είναι αντανάκλαση του τρόπου που ζεις, των αξιών και της ψυχικής σου ισορροπίας.
Η βία που φοβάσαι, η κακοποίηση που απορείς πώς γεννιέται, δεν είναι μακριά.
Είναι μέσα μας και μέσα από εμάς μεταδίδεται στις επόμενες γενιές.
Η πρόκληση δεν είναι απλώς να τιμωρήσουμε ή να περιορίσουμε τα παιδιά, αλλά να γίνουμε εμείς οι πρώτοι καθρέφτες που θα τους δώσουν ασφάλεια, όρια και αληθινά πρότυπα. Γιατί αν αλλάξει η γενιά που τα μεγαλώνει, μόνο τότε θα αλλάξει και η γενιά που μεγαλώνει.
Αν λοιπόν δεν αλλάξουμε εμείς – και δεν αλλάξει εσύ – δεν θα αλλάξει τίποτα.
