Ο ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟΣ ΣΤΟ ΣΤΑΥΡΟΔΡΟΜΙ: Ή ΕΝΟΤΗΤΑ Ή ΠΑΡΑΚΜΗ
Σε μια περίοδο που ο συνδικαλισμός δοκιμάζεται όχι μόνο από εξωτερικές πιέσεις αλλά κυρίως από τις δικές του παθογένειες ακούστηκε επιτέλους μια φωνή καθαρή.
Όχι κραυγή. Όχι προσωπική ατζέντα. Αλλά ουσία.
Μια τοποθέτηση που δεν χάιδεψε αυτιά, δεν επένδυσε σε εντυπώσεις, αλλά έθεσε το αυτονόητο:
Η θα υπάρξει ενότητα και σοβαρότητα ή το συνδικαλιστικό κίνημα θα συνεχίσει να απαξιώνεται.
Η θα σοβαρευτούμε και θα προχωρήσουμε ενωμένοι ή θα συνεχίσουμε να χάνουμε την αξιοπιστία μας.
Ο Δημήτρης Αποστολόπουλος, υπεύθυνος επικοινωνίας της Ένωσης Αστυνομικών Ανατολικής Αττικής και αντιπρόσωπος της ΠΟΑΣΥ, από το βήμα του συνεδρίου κάλεσε σε ενότητα όχι ως σύνθημα, αλλά ως αναγκαιότητα επιβίωσης
Έθεσε την ανάγκη για τεκμηριωμένες και ουσιαστικές προτάσεις, μακριά από συνθήματα κενού περιεχομένου
Παρουσίασε συγκεκριμένους άξονες για τη νέα διοίκηση, δίνοντας κατεύθυνση και όχι απλώς λόγια
Ταυτόχρονα, δεν δίστασε να αγγίξει την «πληγή» που όλοι γνωρίζουν αλλά λίγοι τολμούν να πουν:
Ο συνδικαλισμός δεν είναι προσωπική σκηνή προβολής.
Δεν είναι τίτλοι, καρέκλες και μικροεξουσίες.
Είναι ευθύνη απέναντι στους συναδέλφους και στον θεσμό.
Και εκεί βρίσκεται η καταγγελία σιωπηρή αλλά σαφής:
Η εσωστρέφεια, οι προσωπικές στρατηγικές και οι μικροπολιτικές έχουν κοστίσει ακριβά.
Έχουν απομακρύνει τους ίδιους τους αστυνομικούς από το συνδικαλιστικό τους όργανο και έχουν αφήσει χώρο σε τρίτους να εκμεταλλευτούν αυτή την αποδυνάμωση.
Δεν είναι τυχαίο ότι ανέδειξε ως παράδειγμα την Ένωση Βορειοανατολικής Αττικής, όπου η ενότητα δεν είναι θεωρία αλλά πράξη.
Εκεί δεν υπάρχουν εσωτερικά «μέτωπα» .
Εκεί συμμορφώνεται με διάλογο και ουσία κάθε προσπάθεια πριν καν ξεκινήσει.
Το μήνυμα του Δημήτρη Αποστολόπουλου ήταν σαφές και διπλό:
Από τη μία, αναγνώριση της διαδρομής και του έργου του απερχόμενου προέδρου
Γρηγόρη Γερακαράκου.
Από την άλλη, μια ξεκάθαρη προειδοποίηση και ταυτόχρονα ευθύνη προς τη νέα διοίκηση, στο πρόσωπο του Χρήστου Μαυραγάνη:
Να μην επαναληφθούν τα λάθη του παρελθόντος
Να μην επιτραπεί η επιστροφή σε λογικές διάσπασης
Να μπει μπροστά το συλλογικό, όχι το προσωπικό
Γιατί η εποχή δεν αφήνει περιθώρια για πειραματισμούς.
Η αλήθεια είναι σκληρή:
Αν ο συνδικαλισμός συνεχίσει να λειτουργεί με όρους εσωτερικής αντιπαλότητας, θα χάσει οριστικά την αξιοπιστία του.
Και τότε, δεν θα φταίνε «οι άλλοι». Θα φταίει ο ίδιος.
Η επιλογή είναι μία:
Ενότητα με ουσία ή διάλυση με ευθύνη.