Ο σύγχρονος κόσμος δεν οικοδομήθηκε μόνο από πολιτικές αποφάσεις ή οικονομικά μοντέλα.
Στηρίζεται σε ένα επιστημονικό υπόβαθρο που διαμορφώθηκε δεκαετίες πριν και σήμερα λειτουργεί ως αόρατη αρχιτεκτονική ισχύος.
Στον πυρήνα αυτής της αρχιτεκτονικής βρίσκονται τέσσερις επιστήμονες που δεν αναζήτησαν εξουσία αλλά καθόρισαν τον τρόπο με τον οποίο αυτή ασκείται.
Μαρί Κιουρί,
Νίκολα Τέσλα,
Άλμπερτ Αϊνστάιν,
Στίβεν Χόκινγκ.
Η συνεισφορά τους δεν περιορίζεται στην επιστήμη.
Αποτελεί τη βάση πάνω στην οποία λειτουργεί σήμερα η ενέργεια, η τεχνολογία, η επικοινωνία και τελικά η γεωπολιτική ισχύς.
Στις αρχές του 20ού αιώνα, η επιστήμη δεν υπηρετούσε συστήματα.
Υπηρετούσε ερωτήματα.
Η Μαρί Κιουρί απέδειξε ότι η ύλη δεν είναι στατική.
Η ραδιενέργεια κατέρριψε την έννοια της σταθερότητας και αποκάλυψε ότι μέσα στην ύλη υπάρχει ενέργεια αξιοποιήσιμη, μετρήσιμη, επικίνδυνη.
Ο Νίκολα Τέσλα μετέτρεψε αυτή την ενέργεια σε ροή.
Δεν την εξήγησε την έκανε λειτουργία.
Τα δίκτυα ηλεκτρισμού αποτέλεσαν την πρώτη παγκόσμια υποδομή.
Ο Άλμπερτ Αϊνστάιν αναδιαμόρφωσε το πλαίσιο.
Ο χρόνος και ο χώρος έπαψαν να είναι σταθερές έννοιες και έγιναν μεταβλητές ενός συστήματος που μπορεί να μετρηθεί, να διορθωθεί και να αξιοποιηθεί.
Ο Στίβεν Χόκινγκ οδήγησε τη σκέψη στο όριο. Εκεί όπου οι νόμοι της φυσικής δεν καταρρέουν αλλά αποκαλύπτουν τα όριά τους.
Σε αυτό το στάδιο, η επιστήμη δεν είχε ιδιοκτήτη.
Είχε κατεύθυνση.
Στον 21ο αιώνα, η επιστήμη δεν είναι απλώς γνώση.
Είναι σύστημα.
• Η ενέργεια ρέει μέσα από δίκτυα που ακολουθούν τη λογική του Τέσλα.
• Η ιατρική παρεμβαίνει στην ύλη μέσω αρχών που εισήγαγε η Κιουρί.
• Τα συστήματα πλοήγησης και επικοινωνίας βασίζονται σε διορθώσεις του Αϊνστάιν.
• Η σύγχρονη κοσμολογία και η διαστημική στρατηγική στηρίζονται στα μοντέλα του Χόκινγκ.
Στις μέρες μας η επιστήμη δεν χρησιμοποιείται απλώς είναι προϋπόθεση λειτουργίας του κόσμου και κάθε προϋπόθεση γίνεται εξάρτηση.
Το μετά και ο έλεγχος.Το επίκεντρο έχει μετατοπιστεί.
Δεν είναι ποιος ανακαλύπτει.
Είναι ποιος εφαρμόζει και σε ποια κλίμακα.
Η ίδια γνώση που σώζει ζωές, παράγει ενέργεια, εξηγεί την πραγματικότητα, είναι ταυτόχρονα ικανή να καθορίζει οικονομίες,
να ελέγχει δίκτυα, να επηρεάζει ισορροπίες ισχύος.
Η πυρηνική ενέργεια, τα ενεργειακά συστήματα και οι διαστημικές τεχνολογίες δεν είναι πλέον μόνο επιστήμη είναι γεωπολιτική.
Στο σήμερα η εξέλιξη δεν σταμάτησε στην ύλη και την ενέργεια.
Μετατοπίστηκε στην πληροφορία.
Ο Άλαν Τούρινγκ έθεσε τα θεμέλια της υπολογιστικής σκέψης.
Ο Τιμ Μπέρνερς-Λι δημιούργησε το World Wide Web την πλατφόρμα της σύγχρονης επιρροής.
Ο Geoffrey Hinton οδήγησε την τεχνητή νοημοσύνη σε επιχειρησιακό επίπεδο.
Η πληροφορία πλέον μεταφέρεται αποθηκεύεται αναλύεται καθοδηγεί.
Και εδώ η παρακαταθήκη του Ρόμπερτ Οπενχάιμερ αποκτά το πλήρες της νόημα.
Οταν η επιστήμη φτάνει σε σημείο εφαρμογής μεγάλης κλίμακας, παύει να είναι γνώση. Γίνεται ισχύς με συνέπειες.
Η συνολική μετάβαση από τη ραδιενέργεια και την ηλεκτρική ενέργεια,
στον χωροχρόνο και από εκεί στην πληροφορία και τη νοημοσύνη,ο 21ος αιώνας που ζούμε δεν ολοκληρώνει αυτή τη διαδρομή.
Την μετασχηματίζει.
Για πρώτη φορά, η γνώση δεν λειτουργεί σε ξεχωριστά πεδία.
Ενέργεια, τεχνολογία, δεδομένα και υπολογιστική ισχύς συγκλίνουν σε ένα ενιαίο σύστημα και αυτό αλλάζει τα πάντα.
Το μετά δεν θα καθοριστεί από μια νέα ανακάλυψη.
Θα καθοριστεί από τον έλεγχο της σύνδεσης.
Όποιος ελέγχει τα δίκτυα ενέργειας,
τα δεδομένα,
τα συστήματα ανάλυσης,δεν κατέχει απλώς γνώση.
Κατέχει κατεύθυνση.Και αυτή η κατεύθυνση δεν προέκυψε τυχαία.
Ο Νίκολα Τέσλα έδωσε την ενέργεια σε μορφή λειτουργίας.
Ο Άλμπερτ Αϊνστάιν επανακαθόρισε το πλαίσιο ακρίβειας του κόσμου.
Ο Στίβεν Χόκινγκ έφτασε τη γνώση στο όριό της.
Μαζί, αποτελούν τη μετάβαση
από την κατανόηση…στην εφαρμογή…
και από την εφαρμογή… στην ευθύνη.
Η επόμενη εποχή δεν θα είναι εποχή επιστημόνων.
Θα είναι εποχή συστημάτων.και για πρώτη φορά στην ιστορία, η ισχύς δεν θα βρίσκεται σε αυτόν που ανακαλύπτει.
Θα βρίσκεται σε αυτόν που ενοποιεί, διαχειρίζεται και εφαρμόζει.