Σε μια υπόθεση που προκαλεί έντονο προβληματισμό σε στρατιωτικούς και κρατικούς μηχανισμούς ασφαλείας εξελίσσεται ο εντοπισμός μη επανδρωμένου θαλάσσιου σκάφους (USV) στη θαλάσσια περιοχή νότια της Λευκάδας, με την ΕΥΠ, το Πολεμικό Ναυτικό, το Λιμενικό και ειδικά τεχνικά κλιμάκια των Ενόπλων Δυνάμεων να εξετάζουν πλέον όλα τα πιθανά σενάρια.
Το ερώτημα που κυριαρχεί παραμένει ένα.
Πώς ένα υπερσύγχρονο θαλάσσιο drone στρατιωικού τύπου βρέθηκε ανεντόπιστο μέσα στο Ιόνιο;
Το μαύρο σκάφος εντοπίστηκε από ψαράδες κοντά στο ακρωτήριο Δουκάτο, σε δύσβατη περιοχή κοντά σε σπηλιά, με τη μηχανή του ακόμη ενεργή.
Οι ψαράδες το ρυμούλκησαν μέχρι τη Βασιλική Λευκάδας, όπου ακολούθησε άμεση κινητοποίηση του Λιμενικού και αποκλεισμός της περιοχής για τεχνικό έλεγχο.
Τα πρώτα βίντεο και οι φωτογραφίες που δημοσιοποιήθηκαν προκάλεσαν ανησυχία ακόμη και σε έμπειρους αναλυτές αμυντικών συστημάτων.
Το σκάφος δεν παραπέμπει σε ερασιτεχνική ή ιδιωτική κατασκευή.
Η σχεδίασή του θυμίζει ευθέως τα σύγχρονα στρατιωτικά USV που χρησιμοποιούνται τα τελευταία χρόνια στον πόλεμο της Μαύρης Θάλασσας, σε επιχειρήσεις επιτήρησης, ηλεκτρονικού πολέμου αλλά και επιθέσεων ακριβείας.
Στα πλάνα διακρίνονται:
• Κεραίες επικοινωνιών.
• Ηλεκτρονικά συστήματα και αισθητήρες.
• Κάμερες,καθώς και χαμηλό ίχνος σχεδίασης που δυσκολεύει τον εντοπισμό από ραντάρ και οπτικά μέσα.
Οι πρώτες πληροφορίες από Ελληνικά μέσα ενημέρωσης έκαναν λόγο ακόμη και για πιθανή ύπαρξη εκρηκτικών και πυροκροτητών στο εσωτερικό του σκάφους, γεγονός που προκάλεσε άμεσο συναγερμό σε ΥΠΕΘΑ και ΕΥΠ.
Νεότερες εκτιμήσεις αναφέρουν ότι βρέθηκαν πυροκροτητές αλλά όχι επιβεβαιωμένο ενεργό εκρηκτικό φορτίο.
Ωστόσο, αυτό δεν καθησυχάζει τις Αρχές. Αντιθέτως, ενισχύει το μυστήριο.
Ένα τέτοιο σκάφος δεν κινείται τυχαία στη θάλασσα.
Τα σύγχρονα στρατιωτικά USV διαθέτουν πολλαπλά επίπεδα λειτουργίας και δεν εξαρτώνται αποκλειστικά από συνεχή ανθρώπινο χειρισμό.
Μπορούν:
• Να ελέγχονται μέσω δορυφορικών ή στρατιωτικών επικοινωνιών.
• Να κινούνται αυτόνομα μέσω GPS.
• Να κολουθούν προγραμματισμένες διαδρομές,
• Να επιστρέφουν σε προκαθορισμένο σημείο.
• Να κτελούν αποστολές πρόσκρουσης τύπου καμικάζι.
Αυτό σημαίνει ότι ακόμη και σε περίπτωση απώλειας επικοινωνίας ή τεχνικής βλάβης, ένα τέτοιο drone μπορεί να συνεχίσει να κινείται αυτόνομα
Στην περίπτωση της Λευκάδας εξετάζεται σοβαρά.
• Αν το drone έχασε επικοινωνία κατά τη διάρκεια αποστολής.
• Αν ο χειριστής έχασε πλήρως τον έλεγχό του.
• Αν παρασύρθηκε από θαλάσσια ρεύματα.
• Αν ξέφυγε από επιχειρησιακή περιοχή.
• Η ακόμη και αν εγκαταλείφθηκε σκόπιμα.
Το γεγονός όμως ότι βρέθηκε με τη μηχανή του ακόμη ενεργή θεωρείται εξαιρετικά κρίσιμο.
Δείχνει ότι το σύστημα βρισκόταν σε πρόσφατη λειτουργία και δεν επρόκειτο για παλιό ή εγκαταλελειμμένο USV
Και αυτό ακριβώς είναι που μετατρέπει την υπόθεση από ένα απλό ναυτικό μυστήριο σε ζήτημα Εθνικής και επιχειρησιακής ασφάλειας.
Το πιο ανησυχητικό στοιχείο, σύμφωνα με αναλυτές ασφαλείας, δεν είναι μόνο η ύπαρξη του drone.
Είναι το γεγονός ότι εντοπίστηκε τελικά από ψαράδες και όχι από κάποιο οργανωμένο σύστημα επιτήρησης.
Και αυτό ανοίγει μια πολύ μεγαλύτερη συζήτηση για τη νέα μορφή απειλής που διαμορφώνεται πλέον στο Ιόνιο στο Αιγαίο στη Μεσόγειο.
Ο σύγχρονος πόλεμος δεν κινείται μόνο με φρεγάτες, μαχητικά και πυραύλους.
Κινείται αθόρυβα.
Με drones με αυτόνομα συστήματα με μη επανδρωμένα σκάφη που μπορούν να παρακολουθούν, να συλλέγουν πληροφορίες ή να πλήξουν στόχους χωρίς ανθρώπινο πλήρωμα.
Και ίσως το πραγματικό ερώτημα που αφήνει πίσω του το περιστατικό της Λευκάδας να μην είναι μόνο ποιος το έστειλε.
Αλλά πόσα ακόμη τέτοια συστήματα κινούνται ήδη αόρατα στις θάλασσες μας χωρίς κανείς να τα έχει αντιληφθεί.