Μια υπόθεση που προκαλεί οργή και βαριά ερωτήματα για την κοινωνία, τις αρχές και τα όρια της φτώχειας αποκαλύφθηκε στο Περιστέρι, όπου έξι ανήλικα παιδιά, ηλικίας από 3 έως 11 ετών, εντοπίστηκαν να ζουν σε δώμα μόλις 27 τετραγωνικών μέτρων, μέσα σε άθλιες υγειονομικές συνθήκες. Τα παιδιά μεταφέρθηκαν στο Παίδων «Αγλαΐα Κυριακού», ενώ οι γονείς τους, 37 και 33 ετών, συνελήφθησαν για έκθεση ανηλίκων σε κίνδυνο.
Σύμφωνα με τα στοιχεία η υπόθεση άνοιξε ύστερα από ανώνυμη καταγγελία.
Όταν οι αστυνομικοί έφτασαν στο σημείο, φέρεται να βρήκαν τα παιδιά μέσα σε ακαθαρσίες, σκουπίδια και πλήρη εγκατάλειψη. Το σοκαριστικότερο όμως δεν είναι μόνο η εικόνα του σπιτιού. Είναι ότι, όπως αναφέρεται, είχαν προηγηθεί και άλλες καταγγελίες στο παρελθόν.
Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι τα παιδιά δεν πήγαιναν κανονικά στο σχολείο, ενώ σε ορισμένα ρεπορτάζ γίνεται λόγος για υποσιτισμό και έντονα σημάδια παραμέλησης.
Οι γονείς οδηγήθηκαν στο Αυτόφωρο και καταδικάστηκαν σε ποινή φυλάκισης 16 μηνών, με αναστολή και δυνατότητα εξαγοράς.
Το Περιστέρι δεν είναι απλώς άλλη μία είδηση σοκ.
Είναι καθρέφτης μιας κοινωνίας που πολλές φορές βλέπει, ακούει, υποψιάζεται αλλά κινητοποιείται μόνο όταν η κατάσταση φτάσει στο απροχώρητο.
Η ακρίβεια, τα χαμηλά εισοδήματα και η στεγαστική ασφυξία έχουν διαλύσει πολλές οικογένειες.
Όμως η φτώχεια δεν μπορεί να γίνει ασυλία για την εγκατάλειψη παιδιών. Ούτε άλλοθι για να ζουν ανήλικοι μέσα σε ακαθαρσίες, χωρίς προστασία, χωρίς σχολείο, χωρίς αξιοπρέπεια.
Το ερώτημα είναι αμείλικτο.
Εφόσον υπήρχαν προηγούμενες καταγγελίες, ποιος παρακολούθησε την υπόθεση; Ποια κοινωνική υπηρεσία επανήλθε; Ποιος έλεγξε αν τα παιδιά φοιτούσαν; Ποιος είδε ότι έξι παιδιά ζούσαν σε 27 τετραγωνικά και θεώρησε ότι αυτό μπορεί να συνεχιστεί;
Η κοινωνία δεν μπορεί να δηλώνει έκπληκτη κάθε φορά που ένα παιδί βρίσκεται σε κίνδυνο. Η έκπληξη, όταν υπάρχουν σημάδια, καταγγελίες και χρόνια εγκατάλειψη, μοιάζει περισσότερο με συνενοχή.
Υ.Γ….Στο Περιστέρι δεν κατέρρευσε μόνο μια οικογένεια. Κατέρρευσε ένα ολόκληρο σύστημα έγκαιρης προστασίας.
Γιατί όταν έξι παιδιά χρειάζεται να βρεθούν σε σπίτι-τρώγλη για να κινηθούν οι μηχανισμοί, τότε το πρόβλημα δεν είναι μόνο πίσω από μία πόρτα. Είναι και έξω από αυτήν. Στις αρχές, στις υπηρεσίες, στη γειτονιά, στην κοινωνία που συχνά μαθαίνει την παιδική δυστυχία μόνο όταν γίνει