Ανατολική Αττική
Ροή ειδήσεων

ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΤΡΑΜΠ, ΚΑΙ Ο ΠΟΥΤΙΝ ΣΤΗΝ ΚΙΝΑ — ΤΟ ΠΕΚΙΝΟ Ο ΝΕΟΣ ΣΥΝΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΗΣ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΗ

Η εικόνα έχει ισχυρό συμβολισμό και προκαλεί ήδη έντονη συζήτηση σε διπλωματικούς και γεωπολιτικούς κύκλους:

Πρώτα ο Ντόναλντ Τραμπ στο Πεκίνο για συνομιλίες με τον Σι Τζινπίνγκ.
Λίγο αργότερα, το Κρεμλίνο ανακοινώνει ότι ο Βλαντίμιρ Πούτιν ετοιμάζεται να ταξιδέψει στην Κίνα πολύ σύντομα.

Για διεθνείς αναλυτές, η χρονική αλληλουχία δεν θεωρείται απλή σύμπτωση.

Αντίθετα, αντιμετωπίζεται ως ένδειξη ότι το Πεκίνο επιχειρεί να μετατραπεί στο βασικό κέντρο διαπραγμάτευσης της νέας παγκόσμιας τάξης, σε μια περίοδο όπου η Ουάσιγκτον πιέζεται από πολέμους, ενεργειακή αβεβαιότητα, αγορές και γεωπολιτικές κρίσεις που απλώνονται από την Ταϊβάν μέχρι το Ιράν.

Πίσω από τις επίσημες δηλώσεις περί σταθερότητας και συνεργασίας, η πραγματική διαπραγμάτευση φαίνεται να αφορά κάτι πολύ μεγαλύτερο.

Ποιος θα ελέγχει την παγκόσμια οικονομία,
ποιος θα καθορίζει τις ενεργειακές ροές,
ποιος θα επηρεάζει τις στρατιωτικές ισορροπίες στην Ασία,
και ποιος θα διαχειρίζεται τις κρίσεις του πλανήτη.

Σύμφωνα με πληροφορίες που μετέδωσαν το Reuters και διεθνή οικονομικά μέσα, στις συνομιλίες Τραμπ–Σι μπήκαν ζητήματα όπως οι δασμοί, οι κινεζικές αγορές αμερικανικών προϊόντων, οι ενεργειακές συμφωνίες LNG, η Boeing, οι σπάνιες γαίες, οι ημιαγωγοί, η τεχνητή νοημοσύνη και οι αμερικανικές επενδύσεις στην Κίνα.

Οι αγορές αντέδρασαν ανοδικά σχεδόν αμέσως.

Οι επενδυτές εκτίμησαν ότι Ουάσιγκτον και Πεκίνο προσπαθούν να αποτρέψουν ανεξέλεγκτη σύγκρουση που θα μπορούσε να τινάξει στον αέρα εμπόριο, ενέργεια και εφοδιαστικές αλυσίδες.

Ωστόσο, το πιο κρίσιμο σημείο της συνάντησης ήταν η δημόσια προειδοποίηση του Σι Τζινπίνγκ για την Ταϊβάν.

Ο Κινέζος πρόεδρος ξεκαθάρισε ότι λανθασμένος χειρισμός του ζητήματος μπορεί να οδηγήσει ακόμη και σε σύγκρουση μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Κίνας μία από τις πιο αυστηρές κινεζικές προειδοποιήσεις των τελευταίων ετών.

Το μήνυμα ήταν σαφές.

Το Πεκίνο θεωρεί πλέον την Ταϊβάν υπαρξιακή κόκκινη γραμμή και δείχνει έτοιμο να χρησιμοποιήσει το οικονομικό του βάρος ως εργαλείο στρατηγικής πίεσης.

Μετά τη συνάντηση, η Αμερικανική πλευρά απέφυγε ιδιαίτερα επιθετική ρητορική γύρω από την Ταϊβάν, εξέλιξη που αρκετοί αναλυτές συνδέουν με την ανάγκη της Ουάσιγκτον να κρατήσει ανοικτούς διαύλους με την Κίνα εν μέσω της κρίσης με το Ιράν και του φόβου για νέα ενεργειακή έκρηξη.

Το Ιράν αποτέλεσε το δεύτερο μεγάλο παρασκήνιο της συνάντησης.

Αμερικανοί αξιωματούχοι θεωρούν ότι χωρίς την Κίνα δεν μπορεί να υπάρξει πραγματική πίεση στην Τεχεράνη, καθώς το Πεκίνο αποτελεί βασικό αγοραστή ιρανικού πετρελαίου και κρίσιμο οικονομικό στήριγμα του ιρανικού καθεστώτος.

Η Ουάσιγκτον ανησυχεί ιδιαίτερα για το ενδεχόμενο νέας ανάφλεξης γύρω από τα Στενά του Ορμούζ, από όπου περνά μεγάλο μέρος της παγκόσμιας ενεργειακής τροφοδοσίας.

Αυτό δίνει στην Κίνα τεράστια γεωπολιτική επιρροή.

Μπορεί να επηρεάζει ταυτόχρονα τις Ηνωμένες Πολιτείες, τη Ρωσία, το Ιράν και τις παγκόσμιες αγορές ενέργειας.

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η επικείμενη επίσκεψη Πούτιν στο Πεκίνο αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία.

Η Μόσχα και το Πεκίνο έχουν ήδη εμβαθύνει τη στρατηγική τους συνεργασία απέναντι στις δυτικές κυρώσεις και τη σύγκρουση με το ΝΑΤΟ.

Διεθνείς αναλυτές εκτιμούν ότι οι συνομιλίες Πούτιν–Σι θα επικεντρωθούν στην ενέργεια, στους νέους αγωγούς, στο εμπόριο σε εθνικά νομίσματα, στην Ουκρανία, στη Μέση Ανατολή και στη γενικότερη αναδιαμόρφωση της παγκόσμιας ισορροπίας ισχύος.

Για πρώτη φορά μετά από δεκαετίες, η εικόνα που διαμορφώνεται είναι ότι η Ουάσιγκτον αναγκάζεται να συνομιλεί με το Πεκίνο για να σταθεροποιήσει το διεθνές σύστημα, την ώρα που και η Μόσχα στρέφεται επίσης προς την Κίνα για στρατηγική και οικονομική στήριξη.

Σε ευρωπαϊκούς διπλωματικούς κύκλους, αυξάνεται ο φόβος ότι ο κόσμος κινείται σταδιακά προς ένα άτυπο νέο «G2», όπου Ηνωμένες Πολιτείες και Κίνα θα επιχειρούν να διαχειρίζονται τις μεγαλύτερες διεθνείς κρίσεις χωρίς ουσιαστική ευρωπαϊκή συμμετοχή.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση εμφανίζεται οικονομικά πιεσμένη, ενεργειακά ευάλωτη και στρατηγικά εξαρτημένη από εξελίξεις που πλέον φαίνεται να αποφασίζονται κυρίως ανάμεσα σε Ουάσιγκτον, Πεκίνο και Μόσχα.

Για πολλούς διεθνείς αναλυτές, η πραγματική είδηση δεν είναι μόνο τι συζητήθηκε στο Πεκίνο.
Είναι ότι η Κίνα εισέρχεται ανοιχτά Ως ο νέος Συνδιαχειριστής του πλανήτη.

Σχετικές αναρτήσεις

Διάσκεψη του Παρισιού: Τι αποφάσισαν οι Ευρωπαίοι για τη στήριξη της Ουκρανίας

lazaros lazaros

ΑΠΟ ΤΟ ΛΟΝΔΙΝΟ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ: SUV – ΟΙ “ΔΕΙΝΟΣΑΥΡΟΙ” ΤΗΣ ΑΣΦΑΛΤΟΥ ΚΑΤΑΛΑΜΒΑΝΟΥΝ ΤΙΣ ΠΟΛΕΙΣ

lazaros lazaros

Συγκίνησε ο Γιάννης Κότσιρας κατά τη διάρκεια της συναυλίας του την Δευτέρα 12 Αυγούστου

lazaros lazaros