Η άλλοτε πέμπτη μεγαλύτερη λίμνη της Ελλάδας βρίσκεται αντιμέτωπη με μια νέα, οριακή κατάσταση, όπως αποτυπώνεται στις δορυφορικές εικόνες που επεξεργάστηκε η επιστημονική ομάδα του Εθνικού Αστεροσκοπείου
Τα στοιχεία αποκαλύπτουν την έκταση της απώλειας. Το 2016 η υδάτινη επιφάνεια ανερχόταν σε 34,4 τετραγωνικά χιλιόμετρα.
Το 2024 είχε περιοριστεί στα 29,8 και το 2025 στα 17,9. Στην πιο πρόσφατη δορυφορική αποτύπωση του 2026 καταγράφονται μόλις 2,7 τετραγωνικά χιλιόμετρα.
Πρόκειται για μείωση περίπου 92% σε σύγκριση με το 2016. Σε σχέση με τα 42,8 τετραγωνικά χιλιόμετρα που καταγράφονταν το 1984, η απώλεια προσεγγίζει το 94%. Οι αριθμοί αφορούν την επιφάνεια που καλύπτεται από νερό, όχι τον συνολικό όγκο του.
Η παρατεταμένη έλλειψη βροχών, οι υψηλότερες θερμοκρασίες και η άντληση νερού για άρδευση εντείνουν την πίεση.
Στο σημερινό ρεπορτάζ του Reuters, η εικόνα είναι αποκαρδιωτική.
Ρηχές συγκεντρώσεις νερού μέσα σε έναν εκτεθειμένο, σκασμένο πυθμένα, εκεί όπου άλλοτε υπήρχε ένας υγρότοπος που στήριζε ψάρια, μεταναστευτικά πουλιά και δραστηριότητες των κατοίκων.
Η σημερινή κατάσταση, ωστόσο, έχει βαθιές ρίζες.
Η Κορώνεια, στην περιοχή του Λαγκαδά, έχει δεχθεί επί δεκαετίες πιέσεις από γεωργικές και βιομηχανικές δραστηριότητες.
Η επίσημη περιγραφή του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης καταγράφει τη ρύπανση, την εξάντληση των υπόγειων υδροφορέων και την ανεπάρκεια των εισροών να καλύψουν τις απώλειες νερού. Καταγράφει επίσης καταπατήσεις εκτάσεων που αποκαλύφθηκαν με την υποχώρηση της λίμνης και μετατράπηκαν σε καλλιεργήσιμη γη.
Greece’s vanishing lake exposes rapid impact of climate change https://t.co/EhTX8jOnKE https://t.co/EhTX8jOnKE
— Reuters World (@ReutersWorld) October 1, 2026
Οι προειδοποιήσεις έχουν επαναληφθεί.
Σε ημερίδα του ΤΕΕ Κεντρικής Μακεδονίας το 2024 είχαν επισημανθεί εκκρεμότητες στη διαχείριση, στην καταγραφή και στο σφράγισμα μη αδειοδοτημένων γεωτρήσεων, καθώς και η ανάγκη συντήρησης των έργων αποκατάστασης.
Πρόκειται για επισημάνσεις εκείνης της περιόδου, που δείχνουν πόσο παλιό είναι το πρόβλημα και πόσο επίμονα απαιτεί λύσεις.
Το κρίσιμο ερώτημα πλέον είναι ποια μέτρα μπορούν να εξασφαλίσουν πραγματικό αποτέλεσμα: έλεγχο στην κατανάλωση νερού, προστασία από τη ρύπανση και στήριξη των παραγωγών ώστε η αγροτική δραστηριότητα να συμβαδίζει με τις αντοχές της περιοχής.
Η προστασία μιας λίμνης κρίνεται στο νερό που διατηρεί, στη ζωή που φιλοξενεί και στις πιέσεις που περιορίζονται.
Στην Κορώνεια, η απόσταση ανάμεσα στην ανάγκη προστασίας και στην πραγματικότητα αποτυπώνεται πια από το διάστημα.