Οκτώ χρόνια μετά τη φονική πυρκαγιά της 23ης Ιουλίου 2018, που άφησε πίσω της 104 νεκρούς και δεκάδες εγκαυματίες, οι οικογένειες των θυμάτων βρέθηκαν για ακόμη μία φορά στις δικαστικές αίθουσες.
Το Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων εξετάζει το αίτημα αναγνώρισης του ελαφρυντικού του πρότερου σύννομου βίου για τρεις από τους βασικούς καταδικασθέντες: τον πρώην αρχηγό του Πυροσβεστικού Σώματος Σωτήρη Τερζούδη, τον πρώην υπαρχηγό Βασίλη Ματθαιόπουλο και τον πρώην γενικό γραμματέα Πολιτικής Προστασίας Ιωάννη Καπάκη.
Η ενοχή τους για ανθρωποκτονίες και σωματικές βλάβες από αμέλεια έχει κριθεί αμετάκλητα.
Ο Άρειος Πάγος, ωστόσο, ανέπεμψε την υπόθεση στο Εφετείο αποκλειστικά ως προς την εξέταση του συγκεκριμένου ελαφρυντικού.
Εάν αναγνωριστεί, ενδέχεται να αλλάξει η ποινική τους μεταχείριση, χωρίς να ανατρέπεται η κρίση περί ενοχής.
Ο Σύλλογος Συγγενών Θανόντων και Εγκαυματιών της 23ης Ιουλίου 2018 καταγγέλλει ότι η νέα αυτή διαδικασία δεν αποτελεί ένα απομονωμένο δικαστικό επεισόδιο, αλλά συνέπεια των αρχικών, κατά τον ίδιο, εσφαλμένων και ελλιπών χειρισμών της υπόθεσης.
Με ιδιαίτερα σκληρή ανακοίνωση, οι συγγενείς μιλούν για «δικαστικό κατακερματισμό μιας εθνικής τραγωδίας» και υποστηρίζουν ότι δημιουργήθηκε ένα πλαίσιο αποσιώπησης και απόκρυψης ευθυνών.
Παράλληλα, περιγράφουν τις συνθήκες κάτω από τις οποίες αναγκάζονται να παρακολουθούν τις διαδικασίες μικρές αίθουσες, απουσία μικροφωνικής εγκατάστασης και περιορισμένη δυνατότητα ουσιαστικής συμμετοχής.
«Εμάς μας αναγκάζουν να σέρνουμε τη σωματική και την ψυχική μας οδύνη από δικαστήριο σε δικαστήριο», αναφέρουν, χαρακτηρίζοντας τη μεταχείρισή τους «διεκπεραιωτική, έως εχθρική».
Οι συγγενείς συνδέουν τη σημερινή διαδικασία και με τη νέα δίκη των εγκαυματιών που έχει οριστεί για τις 11 Νοεμβρίου, εκφράζοντας τον φόβο ότι επιχειρείται να δημιουργηθεί ένα προηγούμενο για τη μετατροπή των ποινών σε εξαγοράσιμες.
«Δεν σταματούμε όμως. Δεν υποκύπτουμε. Κουρασμένοι, ταλαιπωρημένοι, μα με τεράστιο ηθικό χρέος απέναντι στους ανθρώπους μας και τη βιωμένη μας αλήθεια, συνεχίζουμε», τονίζουν.
Οκτώ χρόνια μετά, οι άνθρωποι που έχασαν παιδιά, γονείς, συζύγους και ολόκληρες οικογένειες δεν ζητούν εκδίκηση. Ζητούν Δικαιοσύνη, πλήρη απόδοση ευθυνών και ένα κράτος που θα στέκεται απέναντί τους με σεβασμό.
Η Ελλάδα δεν μπορεί να θυμάται το Μάτι μόνο κάθε 23η Ιουλίου.
Δεν μπορεί να αφήνει τους συγγενείς να δίνουν μόνοι τους, επί χρόνια, μια άνιση μάχη μέσα σε δικαστικές αίθουσες.
Πίσω από τους αριθμούς υπάρχουν 104 άνθρωποι που δεν γύρισαν ποτέ στα σπίτια τους.
Υπάρχουν εγκαυματίες που εξακολουθούν να ζουν με τις πληγές τους.
Υπάρχουν οικογένειες που δεν ζητούν προνόμια.
Ζητούν να μη μετατραπεί η Δικαιοσύνη σε ακόμη μία δοκιμασία.
Στο Μάτι κάηκε η εμπιστοσύνη μιας ολόκληρης κοινωνίας προς το κράτος. Και όσο η ευθύνη θολώνει μέσα σε ατελείωτες διαδικασίες, αυτή η πληγή θα παραμένει ανοιχτή.