Η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών σχεδιάζει να αποκτήσει παθητική συμμετοχή 35% στην πετρελαϊκή εταιρεία North American Blue Energy Partners, η οποία ελέγχεται από τον ισχυρό και αμφιλεγόμενο επιχειρηματία της Βενεζουέλας Αλεχάντρο Μπετανκούρ.
Το σχέδιο αποκάλυψε η Wall Street Journal, επικαλούμενη πρόσωπα που συμμετείχαν στις διαπραγματεύσεις.
Εφόσον υλοποιηθεί, η Ουάσιγκτον δεν θα περιορίζεται πλέον στον ρόλο του πολιτικού εγγυητή ή του μεσολαβητή για τις Αμερικανικές επενδύσεις, αλλά θα αποκτήσει άμεσο οικονομικό συμφέρον σε ιδιωτική επιχείρηση που δραστηριοποιείται στον πετρελαϊκό τομέα της Βενεζουέλας.
Inside Trump’s plan to give the Pentagon a stake in Venezuela’s oil riches https://t.co/CvnhTa7968
— WSJ Business News (@WSJbusiness) August 30, 2026
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν θα αποκτήσουν μόνο το 35% της εταιρείας. Θα εξασφαλίσουν επίσης προνομιακό δικαίωμα αγοράς του 20% της παραγωγής της σε τιμή κόστους.
Η North American Blue Energy Partners πρόκειται να συμμετάσχει στην ανάπτυξη 17 πετρελαϊκών κοιτασμάτων, τα οποία εκτιμάται ότι περιέχουν περισσότερα από 65 δισεκατομμύρια βαρέλια. Η ποσότητα αυτή αντιστοιχεί περίπου στο ένα πέμπτο των συνολικών αποδεδειγμένων αποθεμάτων της Βενεζουέλας.
Η συμφωνία έρχεται αμέσως μετά τη δήλωση του Ντόναλντ Τραμπ ότι οι ΗΠΑ εξασφάλισαν, μέσω συνεργασίας με ιδιωτικές επιχειρήσεις, τον έλεγχο περισσότερων από 65 δισεκατομμυρίων βαρελιών πετρελαίου της Βενεζουέλας.
US to take 35% stake in Venezuelan mogul Betancourt’s oil venture: Reporthttps://t.co/ARPHxGnNUE
— Economic Times (@EconomicTimes) August 30, 2026
Η συμμετοχή φέρεται να σχεδιάζεται μέσω ειδικών δικαιωμάτων αγοράς μετοχών σε εξαιρετικά χαμηλή τιμή.
Με αυτόν τον μηχανισμό, το Αμερικανικό κράτος θα μπορούσε να αποκτήσει το 35% χωρίς να καταβάλει από την αρχή ένα μεγάλο ποσό.
Τη διαδικασία, σύμφωνα με τη Wall Street Journal, θα αναλάμβανε το Γραφείο Στρατηγικού Κεφαλαίου του Πενταγώνου Office of Strategic Capital.
Πρόκειται για υπηρεσία που δημιουργήθηκε για να χρηματοδοτεί επενδύσεις κρίσιμες για την εθνική ασφάλεια των ΗΠΑ, κυρίως μέσω δανείων και κρατικών εγγυήσεων.
Το Πεντάγωνο, ωστόσο, έδωσε στο Reuters μια απάντηση που έρχεται σε ευθεία αντίθεση με το δημοσίευμα.
Ο εκπρόσωπός του Σον Πάρνελ δήλωσε ότι το Γραφείο Στρατηγικού Κεφαλαίου δεν αποκτά μετοχικές συμμετοχές σε ιδιωτικές εταιρείες.
Όπως διευκρίνισε, η νόμιμη αρμοδιότητά του περιορίζεται σε δάνεια, εγγυήσεις δανείων και τεχνική βοήθεια για τη χρηματοδότηση επενδύσεων.
Η δήλωση αφήνει ανοιχτό το ερώτημα εάν το σχέδιο θα εφαρμοστεί μέσω διαφορετικού κρατικού φορέα, εάν θα χρειαστεί νέα νομική ρύθμιση ή εάν η αμερικανική συμμετοχή θα λάβει τελικά διαφορετική μορφή.
Ο Λευκός Οίκος και η εταιρεία του Μπετανκούρ δεν απάντησαν άμεσα στα αιτήματα του Reuters για σχόλιο.
US to take 35% stake in Venezuelan mogul Betancourt’s oil venture, WSJ reports https://t.co/npZehG9LoF https://t.co/npZehG9LoF
— Reuters (@Reuters) August 30, 2026
Ο Αλεχάντρο Μπετανκούρ αποτελεί μία από τις πλέον ισχυρές, αλλά και αμφιλεγόμενες επιχειρηματικές προσωπικότητες της Βενεζουέλας.
Διαθέτει στενές σχέσεις με ανώτατους παράγοντες της χώρας και έχει διαδραματίσει ρόλο μεσολαβητή σε μεγάλες ενεργειακές συμφωνίες.
Το όνομά του έχει συνδεθεί στο παρελθόν με έρευνες για οικονομικές παρατυπίες και ξέπλυμα χρήματος στην Ευρώπη, χωρίς, σύμφωνα με τους Financial Times, να έχουν προκύψει επίσημες κατηγορίες εις βάρος του.
Η επιλογή του ως βασικού εταίρου της Ουάσιγκτον προκαλεί αντιδράσεις στη Βενεζουέλα, καθώς ένα μέρος της αντιπολίτευσης θεωρεί ότι η συμφωνία ενισχύει επιχειρηματίες που διατηρούσαν σχέσεις με το προηγούμενο σύστημα εξουσίας.
Alejandro Betancourt: the man who would be Trump’s ‘viceroy’ in Venezuela https://t.co/AButNYioDr
— Financial Times (@FT) August 31, 2026
Η Βενεζουέλα διαθέτει περίπου 303 δισεκατομμύρια βαρέλια αποδεδειγμένων αποθεμάτων, τα μεγαλύτερα στον κόσμο.
Ωστόσο, μεγάλο μέρος τους αποτελείται από πολύ βαρύ πετρέλαιο της ζώνης του Ορινόκο, το οποίο απαιτεί υψηλό κόστος, ειδική τεχνολογία και μεγάλες επενδύσεις για να εξαχθεί και να επεξεργαστεί.
Παρά τον τεράστιο πλούτο του υπεδάφους της, η χώρα παράγει περίπου 1,1 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως, έπειτα από χρόνια υποεπενδύσεων, κακοδιαχείρισης, κυρώσεων και φθοράς των εγκαταστάσεων.
Επομένως, ακόμη και αν η συμφωνία προχωρήσει, θα χρειαστούν χρόνια και δισεκατομμύρια δολάρια για να αυξηθεί ουσιαστικά η παραγωγή.
Για την Ουάσιγκτον, το σχέδιο δεν αφορά μόνο τα επιχειρηματικά κέρδη.
Αφορά την ενεργειακή ασφάλεια των Ηνωμένων Πολιτειών, την αναπλήρωση των στρατηγικών αποθεμάτων τους και τον περιορισμό της Κινεζικής και Ρωσικής επιρροής στη Βενεζουέλα.
Για το Καράκας, αποτελεί μια πιθανή πηγή επενδύσεων και εσόδων για έναν πετρελαϊκό τομέα που χρειάζεται επειγόντως κεφάλαια και τεχνογνωσία.
Trump says US has a deal to take huge stake in Venezuela’s oil reserves https://t.co/JoWWGTOjD8
— POLITICO (@politico) August 28, 2026
Υ.Γ..Πίσω, όμως, από τα ποσοστά και τα δισεκατομμύρια βαρέλια βρίσκεται μια πολύ μεγαλύτερη αλλαγή.
Το Αμερικανικό κράτος εξετάζει να περάσει από τον ρόλο του ρυθμιστή στον ρόλο του άμεσου επενδυτή.
Και όταν το Πεντάγωνο εμφανίζεται να διεκδικεί θέση σε μια ιδιωτική πετρελαϊκή επιχείρηση, τα όρια ανάμεσα στην ενεργειακή πολιτική, την οικονομία και την εθνική ασφάλεια αρχίζουν να εξαφανίζονται.
Παρ’ όλα αυτά, η Ουάσιγκτον γνωρίζει πολύ καλά ότι η ενεργειακή ισχύς αποκτά πραγματική αξία όταν μεταφράζεται σε χαμηλότερες τιμές καυσίμων για τους πολίτες της.
Γι’ αυτό δεν περιορίζεται στις δηλώσεις, αλλά αναζητά πετρέλαιο και αποθέματα μέσω προνομιακών συμφωνιών, όπου μπορεί να τις εξασφαλίσει.