Η εικόνα αποτυπώνει με τον πιο καθαρό τρόπο το αποτέλεσμα μιας πολιτικής δεκαετιών:
Μπάζωμα, τσιμεντώματα, «τακτοποιήσεις» ρεμάτων, στένωση της φυσικής κοίτης.
Το νερό ιδίως μετά από έντονη βροχόπτωση δεν έχει πλέον που να πάει.
Κατεβάζει όλο το φορτίο λάσπης, φερτών, χώματος και το ξεβράζει στη θάλασσα,
μετατρέποντας την ακτή σε καφέ θολούρα.
Κι αυτό δεν είναι απλώς αισθητικό πρόβλημα.
Είναι:
• Οικολογική υποβάθμιση.
Το θαλάσσιο οικοσύστημα πνίγεται από φερτά υλικά.
• Καταστροφή ακτών και λιμανιών η λάσπη γεμίζει λιμάνια, ρηχώνει νερά, φράζει ροές.
• Κίνδυνος πλημμυρών τα τσιμεντωμένα ρέματα λειτουργούν σαν σωλήνες πίεσης.
• Απόλυτη απόδειξη κακοδιαχείρισης όταν η φύση διορθώνει ανθρώπινα λάθη με βίαιο τρόπο.
Οι παλιοί έλεγαν:
Το ρέμα, αν το κλείσεις, θα σε βρει…
Και κάθε τέτοια εικόνα είναι μια υπενθύμιση ότι είχαν δίκιο.
