Για άλλη μια φορά, ο Φοροεισπράκτορας της Ραφήνας αποφασίζει για την πόλη, χωρίς την πόλη.
Ρυθμίζει δρομολόγια πλοίων, ετοιμάζει νέα προβλήτα για τη νέα σεζόν, αδιαφορώντας για τις πραγματικές ανάγκες των κατοίκων.
Την ώρα που ο κατσικόδρομος της Φλέμινγκ παραμένει στενωπός, με μία μόνο λωρίδα κατεύθυνσης ανόδου και καθόδου τώρα θα κληθεί να σηκώσει κι άλλο βάρος και άλλη κυκλοφοριακή συμφόρηση.
Τα πλοία, τα φορτηγά, τα Ι.Χ. δημιουργούν ένα εκρηκτικό – ασφυκτικό μείγμα ρύπανσης και ταλαιπωρίας.
Η πόλη έχει μετατραπεί σε πνεύμονα καπνού και θορύβου, χωρίς σχέδιο αποσυμφόρησης, χωρίς πρόβλεψη για περιβαλλοντική προστασία.
Ο ΟΛΡ εξακολουθεί να βλέπει το λιμάνι σαν μηχανή είσπραξης, ενώ οι κάτοικοι πληρώνουν με την υγεία τους και την ποιότητα ζωής τους.
Η Ραφήνα όμως δεν είναι «ταμείο».
Είναι πόλη, είναι κοινωνία, είναι άνθρωποι.
Κι αυτοί οι άνθρωποι δεν αντέχουν άλλο να ζουν μέσα στην αδιαφορία και τον καπνό.
Η Ραφήνα δεν αντέχει άλλο.
Χρειάζεται λύσεις, όχι νέα καυσαέρια.
