Η νέα έκθεση του ΟΗΕ αποκαλύπτει το χάσμα ανάμεσα στις χρηματοδοτικές δεσμεύσεις και στις ανάγκες των αναπτυσσόμενων χωρών.
Οι πλημμύρες, οι ξηρασίες και οι καύσωνες αυξάνουν την πίεση στις πιο ευάλωτες κοινωνίες, αλλά η χρηματοδότηση για την προστασία τους παραμένει ανεπαρκής.
Η νέα έκθεση «Adaptation Gap Report 2026» του Περιβαλλοντικού Προγράμματος του ΟΗΕ, που δημοσιοποιήθηκε στις 4 Νοεμβρίου, προειδοποιεί ότι η προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή προχωρά πολύ αργά.
The latest #EmissionsGap Report from @UNEP warns current climate plans fall dangerously short, putting the world on track for worsening impacts.
@antonioguterres calls for urgent #ClimateAction to cut emissions & accelerate clean energy.
https://t.co/TC3TlKqFCD https://t.co/gRdvy9CC73
— United Nations (@UN) October 21, 2026
Σύμφωνα με το UNEP, η διεθνής δημόσια χρηματοδότηση από ανεπτυγμένες προς αναπτυσσόμενες χώρες για την προσαρμογή διαμορφώθηκε μεταξύ 28,2 και 31,7 δισ. δολαρίων το 2024.
Η κεντρική εκτίμηση για τις ετήσιες ανάγκες των αναπτυσσόμενων χωρών φτάνει τα 305 δισ. δολάρια έως το 2035, χωρίς να περιλαμβάνει το μεγαλύτερο μέρος των αναγκών του ιδιωτικού τομέα. Πρόκειται για σημερινές χρηματοδοτικές ροές απέναντι σε μελλοντικές ανάγκες μια διάκριση ουσιαστική για την ανάγνωση των αριθμών.
Ακόμη και η επίτευξη του στόχου της COP30 για τριπλασιασμό της χρηματοδότησης έως το 2035 δεν αρκεί. Ανάλογα με τη βάση υπολογισμού, τα ποσά θα μπορούσαν να φτάσουν τα 85–120 δισ. δολάρια ετησίως. Με συνυπολογισμό του πληθωρισμού, θα κάλυπταν μόλις το 20%–29% των εκτιμώμενων αναγκών, σύμφωνα με την έκθεση.
Rich countries fall far short on climate adaptation funding, UN says https://t.co/rriEirlJtB
— The Straits Times (@straits_times) November 4, 2026
Η ανισότητα γίνεται ακόμη πιο εμφανής στις χώρες με τα μικρότερα οικονομικά περιθώρια.
Σύμφωνα με την παρουσίαση της έκθεσης οι λιγότερο ανεπτυγμένες χώρες έλαβαν το 2024 κατά 16% μικρότερη στήριξη σε σύγκριση με το 2022.
Παράλληλα, στις αναπτυσσόμενες χώρες βρισκόταν το 99% των 765 εκατομμυρίων ανθρώπων που επηρεάστηκαν από πλημμύρες και κατολισθήσεις την περίοδο 2020–2025.
Η επόμενη δοκιμασία για τις κυβερνήσεις έρχεται στην COP31, που πραγματοποιείται στην Τουρκία από τις 9 έως τις 20 Νοεμβρίου.
Στο επίκεντρο βρίσκεται και η απόσταση από την ευρύτερη δέσμευση της COP29 για χρηματοδότηση 300 δισ. δολαρίων ετησίως προς τις αναπτυσσόμενες χώρες.
Η συνολική κλιματική χρηματοδότηση και η χρηματοδότηση ειδικά για προσαρμογή αποτελούν διαφορετικά μεγέθη και δεν πρέπει να συγχέονται.
As the world heads for warming above 1.5°C, climate adaptation is too slow.
Even if international public adaptation finance tripled by 2035, it would only cover 20-29% of developing countries’ needs.
As impacts grow, more funding is needed to protect lives and livelihoods.
UNEP’s #AdaptationGap Report is out today: https://t.co/3b52fbVptR
— UN Environment Programme (@UNEP) November 4, 2026
Πίσω από τους χρηματοδοτικούς στόχους βρίσκεται ένα απλό πολιτικό ερώτημα: πόση προστασία φτάνει εγκαίρως στις κοινότητες που κινδυνεύουν;
Η αξιοπιστία των δεσμεύσεων πρέπει να κρίνεται από τα έργα που ολοκληρώνονται, τις υποδομές που αντέχουν και τους ανθρώπους που προστατεύονται. Όταν η πρόληψη μετατίθεται διαρκώς στο μέλλον, ο λογαριασμός επιστρέφει ως κόστος αποκατάστασης και ως ανθρώπινη απώλεια που καμία χρηματοδότηση δεν μπορεί να αντισταθμίσει