Μια διαφωνία για μια θέση στάθμευσης στη Νάουσα της Πάρου ήταν αρκετή για να δούμε ξανά τη γνωστή εικόνα του «νταή» του δρόμου.
Οδηγός ταξί καταγράφεται σε βίντεο να επιτίθεται σε ηλικιωμένο υπάλληλο εταιρείας ενοικίασης οχημάτων, να τον αρπάζει από τον λαιμό και να ακολουθεί συμπλοκή.
Το περιστατικό προκαλεί οργή. Αλλά θα ήταν λάθος να το αντιμετωπίσουμε ως ακόμη ένα «μεμονωμένο επεισόδιο» ενός Αυγούστου στην Πάρο.
Γιατί η Πάρος είναι απλώς η αφορμή. Το πρόβλημα αφορά ολόκληρη την Ελλάδα.
Καθημερινά στους ελληνικούς δρόμους συναντάμε μικρούς και μεγάλους «σερίφηδες»: για μια θέση πάρκινγκ, μια προσπέραση, μια κόρνα, μια προτεραιότητα. Ανθρώπους που θεωρούν ότι ο δρόμος τούς ανήκει και ότι ο Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας τελειώνει εκεί όπου αρχίζει το δικό τους «εγώ».
Φωνές, απειλές, τσαμπουκάδες και, όλο και συχνότερα, χέρια.
Αυτό δεν είναι μαγκιά.Είναι κοινωνική παθογένεια και επικίνδυνη νοοτροπία.
ΚΑΙ Η ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΟΦΕΙΛΕΙ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ
Μετά τη δημοσιοποίηση του βίντεο, η εταιρεία στην οποία εργαζόταν ο οδηγός ανακοίνωσε την απόλυσή του.
Ο ίδιος ο εργοδότης, όμως, δήλωσε ότι τον απασχολούσε περίπου τρία χρόνια.
Και εδώ η απόλυση δεν μπορεί να λειτουργήσει ως βολική τελεία.
Μια επιχείρηση που εμπιστεύεται σε έναν εργαζόμενο το όχημά της και, κυρίως, τη μεταφορά ανθρώπων έχει υποχρέωση να διαθέτει σοβαρές διαδικασίες επιλογής και εποπτείας του προσωπικού της.
Υπήρξαν στο παρελθόν παράπονα ή περιστατικά; Υπήρχαν ενδείξεις προβληματικής συμπεριφοράς; Τι γνώριζε η επιχείρηση και τι όχι; Αυτά πρέπει να διερευνηθούν.
Το εάν προκύπτει νομική ευθύνη της εταιρείας θα το κρίνουν οι αρμόδιες αρχές.
Η δημόσια λογοδοσία, όμως, δεν εξαντλείται στο «τον απέλυσα».
ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΕΙΝΑΙ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟ
Υπάρχουν νόμοι. Υπάρχει ΚΟΚ. Υπάρχει Αστυνομία και υπάρχει Δικαιοσύνη.
Αυτό που δεν μπορεί να υπάρχει είναι ο νόμος του ισχυρότερου.
Σήμερα ήταν ένας ηλικιωμένος στην Πάρο. Αύριο μπορεί να είναι ένας οδηγός, ένας διανομέας, ένας τουρίστας, μια γυναίκα με το παιδί της ή οποιοσδήποτε βρεθεί απέναντι στον λάθος άνθρωπο τη λάθος στιγμή.
Η βία στους δρόμους δεν αρχίζει με την πρώτη γροθιά. Αρχίζει όταν επί χρόνια ανεχόμαστε τον τσαμπουκά σαν κάτι φυσιολογικό.
Μια διαφωνία για μια θέση στάθμευσης στη Νάουσα της Πάρου ήταν αρκετή για να δούμε ξανά τη γνωστή εικόνα του «νταή» του δρόμου.
Οδηγός ταξί καταγράφεται σε βίντεο να επιτίθεται σε ηλικιωμένο υπάλληλο εταιρείας ενοικίασης οχημάτων, να τον αρπάζει από τον λαιμό και να ακολουθεί συμπλοκή.
Το περιστατικό προκαλεί οργή. Αλλά θα ήταν λάθος να το αντιμετωπίσουμε ως ακόμη ένα «μεμονωμένο επεισόδιο» ενός Αυγούστου στην Πάρο.
Γιατί η Πάρος είναι απλώς η αφορμή. Το πρόβλημα αφορά ολόκληρη την Ελλάδα.
Καθημερινά στους ελληνικούς δρόμους συναντάμε μικρούς και μεγάλους «σερίφηδες»: για μια θέση πάρκινγκ, μια προσπέραση, μια κόρνα, μια προτεραιότητα. Ανθρώπους που θεωρούν ότι ο δρόμος τούς ανήκει και ότι ο Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας τελειώνει εκεί όπου αρχίζει το δικό τους «εγώ».
Φωνές, απειλές, τσαμπουκάδες και, όλο και συχνότερα, χέρια.
Αυτό δεν είναι μαγκιά.
Είναι κοινωνική παθογένεια και επικίνδυνη νοοτροπία.
ΚΑΙ Η ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΟΦΕΙΛΕΙ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ
Μετά τη δημοσιοποίηση του βίντεο, η εταιρεία στην οποία εργαζόταν ο οδηγός ανακοίνωσε την απόλυσή του. Ο ίδιος ο εργοδότης, όμως, δήλωσε ότι τον απασχολούσε περίπου τρία χρόνια.
Και εδώ η απόλυση δεν μπορεί να λειτουργήσει ως βολική τελεία.
Μια επιχείρηση που εμπιστεύεται σε έναν εργαζόμενο το όχημά της και, κυρίως, τη μεταφορά ανθρώπων έχει υποχρέωση να διαθέτει σοβαρές διαδικασίες επιλογής και εποπτείας του προσωπικού της.
Υπήρξαν στο παρελθόν παράπονα ή περιστατικά; Υπήρχαν ενδείξεις προβληματικής συμπεριφοράς;
Τι γνώριζε η επιχείρηση και τι όχι;
Αυτά πρέπει να διερευνηθούν.
Το εάν προκύπτει νομική ευθύνη της εταιρείας θα το κρίνουν οι αρμόδιες αρχές. Η δημόσια λογοδοσία, όμως, δεν εξαντλείται στο «τον απέλυσα».
ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΕΙΝΑΙ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟ
Υπάρχουν νόμοι. Υπάρχει ΚΟΚ. Υπάρχει Αστυνομία και υπάρχει Δικαιοσύνη.
Αυτό που δεν μπορεί να υπάρχει είναι ο νόμος του ισχυρότερου.
Σήμερα ήταν ένας ηλικιωμένος στην Πάρο. Αύριο μπορεί να είναι ένας οδηγός, ένας διανομέας, ένας τουρίστας, μια γυναίκα με το παιδί της ή οποιοσδήποτε βρεθεί απέναντι στον λάθος άνθρωπο τη λάθος στιγμή.
Η βία στους δρόμους δεν αρχίζει με την πρώτη γροθιά. Αρχίζει όταν επί χρόνια ανεχόμαστε τον τσαμπουκά σαν κάτι φυσιολογικό.
Και γι’ αυτό η συγκεκριμένη υπόθεση δεν πρέπει να τελειώσει με ένα viral βίντεο και μία απόλυση. Χρειάζεται έρευνα, λογοδοσία και εφαρμογή του νόμου.
Για τον οδηγό.
Για όποιον άλλον ενδεχομένως φέρει ευθύνη.
Και κυρίως για να σταλεί ένα μήνυμα σε ολόκληρη τη χώρα:
Υ.Γ..Οι Ελληνικοί δρόμοι δεν είναι τσιφλίκι κανενός.
Η ευθύνη της πολιτείας δεν μπορεί να εμφανίζεται
μόνο όταν ανοίγει η κάμερα και να εξαφανίζεται μόλις κλείσει .
Και γι’ αυτό η συγκεκριμένη υπόθεση δεν πρέπει να τελειώσει με ένα viral βίντεο και μία απόλυση.
Χρειάζεται έρευνα, λογοδοσία και εφαρμογή του νόμου.
Για τον οδηγό.Για όποιον άλλον ενδεχομένως φέρει ευθύνη.
Και κυρίως για να σταλεί ένα μήνυμα σε ολόκληρη τη χώρα:
Οι ελληνικοί δρόμοι δεν είναι τσιφλίκι κανενός.
.