Το 2025 καταγράφεται ως μία από τις πιο σκοτεινές χρονιές για την ασφάλεια στην εργασία στην Ελλάδα.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσίασε η Ομοσπονδία Συλλόγων Εργαζομένων Τεχνικών Επιχειρήσεων Ελλάδος (ΟΣΕΤΕΕ), η χώρα βίωσε μαύρο ρεκόρ εργατικών δυστυχημάτων, με δεκάδες οικογένειες να θρηνούν νεκρούς και εκατοντάδες εργαζόμενους να φέρουν βαριές αναπηρίες.
Τα δεδομένα, που παρουσιάστηκαν και σε δημόσια τοποθέτηση της ΟΣΕΤΕΕ, αποτυπώνουν μια πραγματικότητα που δύσκολα μπορεί να χαρακτηριστεί ως «ατύχημα». Πρόκειται, όπως υποστηρίζουν οι συνδικαλιστικοί φορείς, για δομική αποτυχία προστασίας της ανθρώπινης ζωής.
Οι αριθμοί πίσω από την τραγωδία
Η ανεξάρτητη καταγραφή της ΟΣΕΤΕΕ για το 2025 δείχνει ότι:
• Πάνω από 200 εργαζόμενοι έχασαν τη ζωή τους εν ώρα εργασίας ή λόγω εργατικού ατυχήματος.
• Εκατοντάδες ακόμη τραυματίστηκαν σοβαρά, με μόνιμες σωματικές ή ψυχολογικές βλάβες.
• Σημαντικό ποσοστό των περιστατικών αφορά κατασκευές, βιομηχανία, μεταφορές και αγροτικές εργασίες, κλάδους με υψηλή επικινδυνότητα και συχνά ελλιπή μέτρα προστασίας.
Η ΟΣΕΤΕΕ τονίζει ότι τα στοιχεία αυτά είναι πιθανότατα υποεκτιμημένα, καθώς πολλά εργατικά δυστυχήματα είτε δεν δηλώνονται είτε «βαφτίζονται» κοινά ατυχήματα, ώστε να αποφευχθούν ευθύνες.
«Δεν είναι ατυχήματα – Είναι πολιτική επιλογή»
Ιδιαίτερα αιχμηρός εμφανίστηκε ο πρόεδρος της ΟΣΕΤΕΕ, Ανδρέας Στοϊμενίδης, ο οποίος μίλησε ανοιχτά για ανθρωπιστική κρίση στους χώρους εργασίας.
Όπως υπογραμμίζει, η αύξηση των θανάτων συνδέεται άμεσα με:
• την εντατικοποίηση της εργασίας,
• τα εξαντλητικά ωράρια και τις πολλαπλές υπερωρίες,
• την υποβάθμιση των ελεγκτικών μηχανισμών,
• την έλλειψη ουσιαστικής εκπαίδευσης στην υγεία και ασφάλεια,
• και την αποδυνάμωση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας.
«Όταν ο εργαζόμενος δουλεύει εξαντλημένος, χωρίς έλεγχο, χωρίς επιθεώρηση και χωρίς φωνή, τότε το δυστύχημα δεν είναι θέμα τύχης. Είναι θέμα χρόνου», σημειώνει χαρακτηριστικά.
Κυβέρνηση vs συνδικάτα: Δύο διαφορετικές εικόνες
Την ίδια στιγμή, κυβερνητικές πηγές επικαλούνται επίσημα ευρωπαϊκά στατιστικά στοιχεία, υποστηρίζοντας ότι η Ελλάδα δεν αποκλίνει σημαντικά από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Ωστόσο, η ΟΣΕΤΕΕ απαντά ότι η σύγκριση αυτή είναι παραπλανητική, καθώς βασίζεται σε δεδομένα που δεν αποτυπώνουν το σύνολο της πραγματικότητας.
Η διαφορά ανάμεσα στις επίσημες αναφορές και στις καταγραφές των εργατικών σωματείων ανοίγει ένα κρίσιμο ερώτημα:
πόσες ανθρώπινες ζωές χάνονται χωρίς να καταγράφονται ποτέ ως εργατικά δυστυχήματα;
Ζωές πίσω από τους αριθμούς
Πίσω από κάθε στατιστική υπάρχει ένας άνθρωπος:
• ένας πατέρας που δεν γύρισε ποτέ στο σπίτι,
• ένας νέος εργαζόμενος που ξεκίνησε για το μεροκάματο και κατέληξε στο νοσοκομείο,
• μια οικογένεια που βρέθηκε αντιμέτωπη με το πένθος και την ανασφάλεια.
Για την ΟΣΕΤΕΕ, το ζήτημα δεν είναι μόνο εργασιακό ή συνδικαλιστικό. Είναι κοινωνικό, ηθικό και βαθιά πολιτικό.
Το αίτημα: ασφάλεια ως αδιαπραγμάτευτο δικαίωμα
Η ΟΣΕΤΕΕ ζητά:
• ενίσχυση των ελέγχων και της Επιθεώρησης Εργασίας,
• αυστηρές κυρώσεις σε εργοδότες που παραβιάζουν τα μέτρα ασφάλειας,
• ουσιαστική εκπαίδευση των εργαζομένων,
• και επαναφορά της ανθρώπινης ζωής ως απόλυτης προτεραιότητας στην εργασία.
Γιατί, όπως τονίζουν, κανένα μεροκάματο δεν αξίζει μια ζωή